رابطه عزت نفس و تابآوری با سبک دلبستگی دانشجویان روانشناسی دانشگاه حکیم سبزواری

هدف این پژوهش بررسی رابطه عزت نفس و تاب آوری با سبک های دلبستگی در دانشجویان روانشناسی دانشگاه حکیم سبزواری می باشد. پژوهش بر اساس هدف مورد نظر، در گروه پژوهش های کاربردی قرار می گیرد. سبک دلبستگی به عنوان یکی از عوامل تاثیرگذار در شکل گیری روابط بین فردی و تنظیم هیجانی، می تواند بر میزان عزت نفس و تاب آوری افراد تاثیر بگذارد. پژوهش حاضر از نوع همبستگی است و جامعه آماری آن شامل دانشجویان روانشناسی دانشگاه حکیم سبزواری در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ می باشد. نمونه گیری به روش نمونه گیری در دسترس با حجم نمونه ۹۱ نفر انتخاب و از مقیاس دلبستگی بزرگسالان کولینز و رید (RAAS)، پرسشنامه عزت نفس آیزنگ (EPI) و پرسشنامه تابآوری کانر و دیویدسون (RIS-CD) برای جمع آوری داده ها استفاده شد. همچنین برای تحلیل اطلاعات از نرم افزار SPSS و روش همبستگی و رگرسیون چندگانه استفاده شده است. نتایج حاصل نشان داد بین عزت نفس و تاب آوری با سبک های دلبستگی ایمن و اجتنابی همبستگی معنادار مثبت وجود دارد و بین عزت نفس و تاب آوری با سبک دلبستگی دوسوگرا همبستگی معنادار معکوس وجود دارد. عزت نفس به عنوان یک عامل پیش بینی کننده در سبک دلبستگی شناسایی شد. تاب آوری توانایی پیش بینی سبک دلبستگی را نداشت.

کلیدواژه ها:

سبک های دلبستگی ، عزت نفس ، تاب آوری