مقایسه سبک های فرزند پروری و تاب آوری در دانش آموزان دختر خانواده های تک والد و عادی

پژوهش حاضر با هدف مقایسه سبکهای فرزندپروری و تاب آوری در دانش آموزان خانواده های تکوالد و عادی انجام شد. روش پژوهش از نوع علی-مقایسه ای بود و جامعه آماری را دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم شهر لنگرود در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ تشکیل دادند. نمونه گیری به روش هدفمند انجام شد و ۶۶ دانش آموز (۳۲ نفر از خانوادههای تک والد و ۳۴ نفر از خانوادههای عادی) به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل مقیاس تابآوری (CD-RISC،۲۰۰۳) و پرسشنامه سبکهای فرزندپروری (PSQD،۲۰۰۱) بودند. دادههای حاصل با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه۲۶ و آزمون تحلیل واریانس چندمتغیره (MANOVA)تحلیل شدند. نتایج آماری نشان داد که تفاوت معناداری در تاب آوری کلی و مولفه های آن بر اساس نوع والدگری وجود ندارد (p>۰.۰۵.)سبک والدگری مقتدرانه بیشترین مقدار اثر (η²=۰.۰۳۹)را داشت، اما این اثر از نظر آماری معنادار نبوده است. یافته ها حاکی از آن است که ساختار خانواده به تنهایی تعیین کننده وضعیت روان شناختی فرزندان نبوده و عوامل دیگری مانند حمایت های اجتماعی و ویژگیهای فردی والدین نیز نقش مهمی دارند.

کلیدواژه ها:

تابآوری ، سبکهای فرزندپروری ، خانواده های تکوالد ، خانواده های عادی