‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬اثربخشی آموزش تفکر مثبت بر خودکارآمدی و تحول اخلاقی دانش آموزان دوره دوم مقطع ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش تفکر مثبت بر خودکارآمدی و تحول اخلاقی دانش آموزان دوره دوم مقطع ابتدایی، انجام شد. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، نیمه آزمایشی ( پیش آزمون، پس آزمون با گروه کنترل) بود. جامعه آماری شامل ۱۴۲ نفر از دانش آموزان دوره دوم مقطع ابتدایی شهر اصفهان بود. از میان دانش آموزان ۳۰ نفر به صورت در دسترس از بین دانش آموزانی که نمره پایین تری کسب کردند انتخاب شدند و به صورت تصادفی ۱۵ نفرگروه کنترل و ۱۵ نفر گروه آزمایش انتخاب شدند و پرسشنامه ها باید بین این ۳۰ نفر توزیع شود که ۱۵ نفر آموزش تفکر مثبت دیدند و ۱۵ نفر گروه کنترل آموزش ندیدند. ابزار اندازه گیری در این پژوهش پرسشنامه های تحول اخلاقی «ما» و خودکارآمدی عمومی شرر بود. به منظور بررسی و تجزیه و تحلیل داده های گردآوری شده در این پژوهش جهت رسیدن به اهداف تحقیق از روش آماری توصیفی (محاسبه فراوانی، درصد) و آمار استنباطی (آزمون لوین برای همگنی واریانس ها و تحلیل کواریانس) استفاده شد. نتایج نشان داد آموزش تفکر مثبت بر خودکارآمدی با میزان اثر ۶۷% و تحول اخلاقی با میزان اثر ۳۶. ۶% در دانش آموزان دوره ابتدایی، تاثیر داشته است.

کلیدواژه ها:

آموزش تفکر مثبت ، تحول اخلاقی ، خودکارآمدی.