ارتباط بین مهارت های یادگیری خودگردان با تعلل تحصیلی و تربیت اجتماعی دانش آموزان دختر سیده فاطمه میرعابدینی

هدف: مهارت های یادگیری خودگردان، تعلل تحصیلی و تربیت اجتماعی یکی از مشکلات در حال افزایش در بسیاری از مدارس می باشد.بنابراین هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین مهارت های یادگیری خودگردان با تعلل تحصیلی و تربیت اجتماعی دانش آموزان دختر پایه ششم ابتدایی شهرستان بندرترکمن بوده است. روششناسی پژوهش: این تحقیق از نوع کاربردی و توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری مورد مطالعه در این پژوهش ۷۵۰ نفر دانش آموز دختر پایه ششم مدارس دولتی شهرستان بندرترکمن بوده اند . جهت محاسبه حجم نمونه از جدول مورگان استفاده گردید و حجم نمونه برابر ۲۵۶ نفر از دانش آموزان شهرستان بندرترکمن به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شده اند. جهت تجزیه و تحلیل داده ها ، در بخش آمار توصیفی از میانگین و انحراف معیار و در بخش آمار استنباطی از آزمون های کولموگروف – اسمیرنوف، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون در نرم افزار spss استفاده شده است. یافتهها: نتایج تحقیق نشان داد با اطمینان ۹۵% بین مهارت های یادگیری خودگردان با تعلل تحصیلی رابطه معکوس و بین مهارت های یادگیری خودگردان با تربیت اجتماعی رابطه مستقیم و معناداری وجود دارد . نتیجهگیری: مهارت های یادگیری خودگردان می تواند بسیاری از مشکلات دانش آموزان در زمینه مهارت های ضعیف شناختی و غیرشناختی را کاهش دهد. بنابراین لازم است با مساعدسازی شرایط و محیط یادگیری دانش آموزان و آموزش های موثر برای یادگیری بهینه و مطلوب عوامل مخل را شناسایی کرد.

کلیدواژه ها:

مهارت های یادگیری خودگردان ، تعلل تحصیلی ، تربیت اجتماعی