بهینهسازی روشهای استخراج DNA و ارزیابی تودههای ژنتیکی در گیاه خورنال ) Cenchrus ciliaris(: تاثیر متقابل روشها و جمعیتهای گیاهی

این پژوهش با هدف بهینه سازی روش های استخراج DNA و بررسی تفاوت های ژنتیکی بین چهار توده گیاهی خورنال (اشکنا، شوش، زبیدن و چمکان) در قالب یک آزمایش فاکتوریل کاملا تصادفی با چهار تکرار انجام شد. نتایج نشان داد که اثر روش استخراج و تعامل آن ها با غلظت و کیفیت DNA در سطح ۱% معنی دار است (P<۰.۰۱). روش های اول و چهارم با میانگین غلظت DNA معادل ۲۸.۴ ± ۰.۸ میکروگرم بر میکرولیتر و نسبت A۲۶۰/۲۸۰ برابر ۱.۶ ≤ ۰.۸۱ به عنوان کارآمدترین روش ها شناسایی شدند، درحالی که روش سوم (غلظت ۱۲.۱ ± ۱.۵ میکروگرم بر میکرولیتر؛ نسبت ۱.۲۰ ± ۱.۶۵) پایین ترین کیفیت را داشت. در بین توده ها، توده اشکنا با میانگین نسبت DNA برابر ۱۲ ± ۱.۲ نانوگرم بر میکرولیتر، برتری معنی داری نسبت به توده های شوشتر و زبیدن نشان داد (P<۰.۰۵). اثر متقابل روش × توده در روندی از نتایج را آشکار کرد، به طوری که بالاترین کمیت DNA در توده شوش با روش چهارم به دست آمد. این مطالعه، روش های اول و چهارم را برای مطالعات ژنومی و توده اشکنا را به عنوان منبع ژنتیکی برتر پیشنهاد می کند.

کلیدواژه ها:

استخراج DNA ، نسبت۰۶۲/۰۸۲ ، طرح فاکتور یل ، Cenchrus ciliaris ، تجزیه واریانس