جرم انگاری و تدابیر کیفری در مواجهه با تبعیض علیه کودکان در ایران

تبعیض علیه اطفال، به عنوان آسیبی بنیادین بر کرامت انسانی و مانعی جدی در مسیر رشد و شکوفایی همه جانبه آنان، نقض فاحش اصول و موازین بنیادین حقوق بشر تلقی می گردد. با وجود تاکید صریح اسناد بین المللی بر لزوم عدم تبعیض به طور عام و علیه کودکان به طور خاص، چالش های تقنینی و اجرایی متعددی در مواجهه با این پدیده در سطوح ملی وجود دارد که ضرورت بررسی را ایجاب می نماید. پژوهش حاضر با هدف واکاوی مفهوم تبعیض علیه اطفال در پرت و مبانی حقوق بشر، بررسی چارچوب های حقوقی بین المللی حمایت از کودکان در برابر تبعیض، و تحلیل وضعیت حقوقی جرم انگاری و تدابیر مقابله با آن در نظام حقوقی ایران انجام پذیرفته است. این پژوهش با رویکردی تحلیلی-توصیفی و با بهره گیری از منابع کتابخانه ای به بررسی موضوع پرداخته است. یافته ها حاکی از آن است که نظام حقوقی بین الملل، به ویژه کنوانسیون حقوق کودک، مبانی مستحکمی را جهت منع تبعیض علیه اطفال در تمامی اشکال آن فراهم آورده و تعهدات روشنی را بر عهده دولت های عضو قرار داده است. با این حال، در نظام حقوقی ایران، هرچند اصول کلی برابری و عدم تبعیض در برخی قوانین گنجانده شده و پاره ای مصادیق خاص از تبعیض علیه کودکان (نظیر تبعیض در دسترسی به آموزش) مورد توجه قرار گرفته اند، اما فقدان یک قانون جامع و صریح برای جرم انگاری تمامی اشکال تبعیض علیه اطفال و نیز چالش های ساختاری، فرهنگی و اجرایی

کلیدواژه ها:

تبعیض علیه اطفال ، حقوق بشر ، کودکان ، جرم انگاری ، تدابیر کیفری ، ایران