بهره وری پژوهشی اعضای هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی؛ دیدگاه ها و چالشها

مقدمه: پژوهش و تولید دانش، محور اصلی پیشرفت و تعالی جامعه به شمار می رود و به عنوان یک مزیت رقابتی، شاخص سرمایه فکری و توسعه اقتصادی جامعه است، لذا شناسایی ابعاد و مولفه های بهره وری پژوهش، برای پایش، تصمیم گیری، رتبه بندی و مقایسه عملکرد دانشگاهیان، ضروری می نماید. روش: این پژوهش با هدف مروری بر نظریات اخیر بهره وری پژوهشی به عنوان یکی از معیارهای اصلی سنجش عملکرد دانشگاه، با روش توصیفی تحلیلی بر اساس مرور مبانی نظری و مقالات مرتبط، به بررسی آخرین دستاوردها و یافته های این حوزه و مرور چالش ها و موانع پیشرو پرداخته است. یافته ها: کیفیت اثرگذاری یک دانشگاه در توسعه ملی، به کیفیت، کارآمدی و بهره وری پژوهشی اعضای هیئت علمی آن در حل مسائل، رفع نیازها و بهبود رفاه اجتماعی بستگی دارد. عوامل موثر بر بهره وری پژوهشی شامل مشخصات فردی، فضای یادگیری، ساختار و شرایط شغلی، سیستم پاداش علمی، صندوق های پژوهشی، فناوری اطلاعات و ارتباطات، رضایت و مدل های همکاری هستند. شاخص های ارزیابی بهره وری پژوهش شامل تعداد انتشارات، مقالات مجلات، کتب، مقالات کنفرانس، گزارش های فنی و پتنت ها، استنادها و تاثیر هستند. شبکه های اجتماعی، کار تیمی، رقابت، امتیازات و پاداش ها، ارتقاء سطح، بودجه تحقیقاتی مناسب، امکانات تحقیقاتی خوب و پروژه های مشترک (تریپل هلیکس). انگیزه بالا برای دانشگاهیان و توانمندی های دانشگاهیان در افزایش بهره وری پژوهش موثرند. نتیجه گیری: بهره وری پژوهش در حوزه علوم پزشکی، تفاوت ماهوی از نظر کیفیت، ماهیت، روش تحقیق و ابزارهای مورد نیاز، نتایج و بروندادها و تولیدات و آثار و نتایج آن در جامعه است. لذا نیازمند مدل و شاخص های متفاوت و متناسب با رشته های علوم پزشکی است. در ارزیابی و ارتقای اعضای هیئت علمی دانشکده های پزشکی، تخصیص بودجه تحقیقاتی، ارتقای رتبه و پاداش دهی قابل استفاده و کارآمدتر می باشند.

کلیدواژه ها:

بهرهوری پژوهشی ، اعضای هیات علمی ، سنجش عملکرد ، روش توصیفی تحلیلی