بهبود مدیریت ریسک در پروژه های گودبرداری با رویکرد تحلیل شکاف (مطالعه موردی شهر شیراز)

در سال های اخیر گودبرداری های عمیق به دلیل کمبود و گرانی زمین در شیراز توسعه یافته است. هر ساله حوادث زیادی در حفاری های بنیادی در شیراز رخ می دهد که منجر به تلفات بزرگ جانی و مالی می شود. پژوهش حاضر با هدف شناسایی وضعیت موجود و مطلوب مدیریت ریسک در پروژه های گودبرداری شهر شیراز صورت گرفته است. جهت انجام پژوهش حاضر پرسشنامه ای بر مبنای قوانین مربوط به ایمنی پروژه های گودبرداری طراحی شد و روایی پرسشنامه به وسیله مشورت با ۵ نفر از کارشناسان حوزه عمران مورد بررسی قرار گرفت. جامعه آماری مورد بررسی خبرگان و متخصصان مدیریت ایمنی در پروژه های عمرانی شهر شیراز و نمونه آماری ۹۲ نفر از آنان بود. مطابق نتایج این پژوهش، شکاف میان وضعیت موجود و مطلوب مدیریت ریسک پروژه های گودبرداری مربوط به شاخص های بررسی وضعیت زلزله خیزی منطقه، توجه به تاسیسات زیرزمینی و محل ریختن مصالح بیشتر از ۲ بود، این شاخص ها در وضعیت نامناسب قرار داشته و مدیریت این شاخص ها نیازمند برنامه ریزی فوری و کوتاه مدت می باشد. شکاف میان وضعیت موجود و مطلوب مدیریت ریسک پروژه های گودبرداری مربوط به شاخص های ایمنی کارگران مجاور، ورودی و خروجی مناسب، نظارت افراد ذی صلاح، سازه های نگهبان، بررسی موقعیت جوی، مهار متناسب با عمق، محصورکردن محوطه، نقشه های توپوگرافی منطقه، فاصله کارگران، با تجربه بودن افراد، بررسی دیواره ها بعد از موارد ایجاد خطر، آزمایشات جنس خاک، محل انباشتن مصالح ساختمانی، پایه های وسایل بالابر و بررسی ساختمان های مجاور بین ۱ و ۲ بود و این شاخص ها در وضعیت نسبتامناسب قرار داشته و مدیریت این شاخص ها نیازمند برنامه ریزی فوری و کوتاه مدت می باشد. شکاف میان وضعیت موجود و مطلوب مدیریت ریسک پروژه های گودبرداری به ترتیب مربوط به شاخص های نظارت بر ماشین آلات، مهار متناسب با موقعیت و روشنایی بود که این شاخص ها در وضعیت مناسب قرار دارند.

کلیدواژه ها:

مدیریت ریسک ، گودبرداری ، تحلیل شکاف ، ایمنی ، پروژه عمرانی