نخستین مطالعات پارینه لرزه شناسی گسل دورود: ترانشه درب آستانه (جنوب باختر ایران)

گسل دورود، یکی از اصلی ترین قطعات لرزه زای گسل جوان اصلی زاگرس که از نزدیکی منطقه ارجنگ در روندی شمال باختری–جنوب خاوری تا بروجرد امتداد یافته است. در این پژوهش نتایج برآمده از مطالعه آخرین جنبش های زمین ساختی پهنه گسلی جوان اصلی زاگرس، پدیده های ریخت زمین ساختی جوان و نیز پارینه لرزه شناسی قطعه دورود در نزدیکی روستای درب آستانه در خاور- جنوب خاور شهرستان دورود ارایه می شود. با این هدف با حفر ترانشه ای به درازای ۴۵ متر در راستای NE-SW مطالعات پارینه لرزه شناسی بر روی برکه فرونشستی در پهنه گسل دورود انجام گرفت. با بررسی دیواره خاوری ترانشه عمود بر راستای گسل دورود ۹ رخداد لرزه ای کهن شناسایی شد، این زمین لرزه ها بزرگای بین l ۶.۶≤Mw≤۷.۴ و میانگین دوره بازگشت تقریبی ۷±۱۰۴ سال به دست آمده است. بر این اساس، در تطابق با زمین لرزه های رخدادهای ′EvI′، EvII و ۱۹۰۹ گسل دورود مسبب زمین لرزه های بزرگی می باشد، از این رو، توانایی ایجاد زمین لرزه های با بزرگای تا ۷.۴ و گسیختگی سطحی با طول تقریبی ۴۵ کیلومتر و لغزش در هر رویداد تا ۰.۱±۳.۸۳ متر را می باشد.

کلیدواژه ها:

گسل جوان اصلی ، رشته کوه زاگرس ، گسل دورود ، پارینه لرزه شناسی