طراحی مدل جامع حسادت سازمانی در سازمان های دولتی ایران – مطالعه موردی بیمارستان های آموزشی درمانی استان کرمانشاه

مقدمه: حسادت سازمانی ممکن است در سازمان ها نا دیده گرفته شود در حالی که این احساس یکی از تبعات منفی زندگی اجتماعی بوده و هزینه های سنگینی را بر سازمان و جامعه تحمیل می کند. پژوهش حاضرطراحی و تبیین رویکرد جامع حسادت سازمانی در سازمان های دولتی ایران – مطالعه موردی بیمارستان های آموزشی درمانی استان کرمانشاه است.

روش پژوهش: در این پژوهش به طورتوامان از دو رویکرد پژوهش کیفی و کمیبا توجه به نوع داده ها و شرایط استفاده شده است. جامعه آماری در بخش کیفی کلیه متخصصین مدیریت آموزشی و رفتار سازمانی بودند که از این تعداد ، ۳۴ نفر و در بخش کمیازبین پزشکان، پرستاران و کادر اداری به تعداد ۴۲۴ نفر به عنوان نمونه و به روش نمونه گیری طبقه ای متناسب انتخاب شدند و فقط ۴۲۳ نفر به پرسشنامه تنظیم شده توسط محقق پاسخ دادند. برای تحلیل داده ها در مرحله کیفی از تکنیک تحلیل موضوعی(تم) و در مرحله کمیاز بازبینی توسط اعضا، بررسی همکار، مشارکتی بودن پژوهش تضمین گردید.

یافته ها: پژوهش در مرحله نشان داد که عوامل اثرگذار بر حسادت سازمانی در بین کارکنان بر اساس نتایج حاصل از مصاحبه ها با افراد متخصص رفتار های ضد شهروندی، فرهنگ سازمانی، ویژگی های شخصیتی، وجود فاصله بین مدیر و کارکنان، جو سازمانی نامطلوب، کم توجهی به قابلیت های یادگیری سازمانی، رهبری معنوی تقسیم می شوند.

نتیجه گیری: رفتار های ضد شهروندی، وجود فاصله بین مدیر و کارمند، جو سازمانی نامطلوب، کم توجهی به قابلیت های یادگیری سازمان، کم توجهی به ویژگی های شخصیتی موجب افزایش حسادت سازمانی می شود که می توان با تامل بیشتر بر روی عوامل منفی تاثیرگذار بر رفتار و روابط بین کارکنان و با کاهش و تعدیل این عوامل، و ایجاد جو سازمانی مطلوب، و کاهش فاصله با کارکنان و تقویت روابط با آن ها.

کلیدواژه ها:

کارکنان بیمارستان های آموزشی ، کرمانشاه ، منابع انسانی ، مدیریت حسادت سازمانی.