تاثیر بسترکشت دو لایه بر عملکرد و اجزای عملکرد توت فرنگی گلخانه ای با سیستم هیدروپونیک بسته

هدف: بسترهای کشت چند لایه یک رویکرد جدید در مهندسی گلخانه هستند که امکان سنجی استفاده از آن­ها در کشت گلخانه ای محصولاتی که نیاز به حمایت ریشه دارند و با چالش هایی در سامانه­های رایج کشت مواجه هستند، هنوز بررسی نشده است. مطالعه حاضر به منظور ارزیابی بسترهای دو لایه در شرایط هیدروپونیک بسته و انتخاب طرح مناسب برای کشت توت فرنگی انجام شد.مواد و روش ها: برای انتخاب ابعاد مناسب بستر دو لایه برای کشت هیدروپونیک توت­فرنگی، دو طرح مختلف بستر در نظر گرفته شد. در طرح اول قاعده و ارتفاع مثلث تشکیل­دهنده بستر به ترتیب ۲۰ و ۱۰ سانتی­متر (B۲) و در طرح دوم به ترتیب ۱۲ و ۲۰ سانتی­متر (B۳) بود. کشت هیدروپونیک توت­فرنگی در کیسه­های رشد (گروبگ، B۱) به عنوان تیمار شاهد در نظر گرفته شد. در پایان دوره رشد، برای ارزیابی عملکرد و اجزای عملکرد، پنج بوته انتخاب و از هر بوته ۲۰ میوه برداشت شد.نتایج: بر اساس نتایج، بیشترین و کمترین سطح برگ به ترتیب به میزان ۳/۲۰۳۷ و ۱۶۶۷ سانتی­متر مربع متعلق به B۲ و B۱ بود. همچنین بیشترین وزن میوه در بوته (۲/۶۷۹ گرم) در B۲ به دست آمد که به طور معنی داری بیشتر از تیمار گروبگ (۳/۵۸۱گرم) بود. افزایش عملکرد به سیستم چند کاناله کارآمد مورد استفاده در بسترهای دو لایه مربوط می­­باشد که جریان محلول غذایی هیدروپونیک را تسهیل کرده و در نتیجه رشد و گسترش ریشه را بهبود می­بخشد. در طراحی این سیستم، برش­های جانبی در کانال بالایی وجود دارد که سبب می­شود محلول غذایی هیدروپونیک به لایه زیرین هدایت شود. این زمانی اهمیت پیدا می­کند که در مراحل پایانی رشد، افزایش توده ریشه مانع از جریان مناسب محلول غذایی در کانال نگردد.نتیجه گیری: در مجموع، نتایج این مطالعه نشان دهنده برتری قابل توجه سیستم های NCS با بسترهای دو لایه نسبت به روش معمولی گروبگ از نظر افزایش عملکرد توت فرنگی بود. به طور خاص، استفاده از B۲ و B۳، در مقایسه با بستر گروبگ، منجر به افزایش عملکرد به ترتیب به میزان ۸/۱۶ و ۱/۱۱ درصد شد.

کلیدواژه ها:

کشت بدون خاک ، محلول غذایی ، بستر دو لایه ، تکنیک فیلم مغذی