چالش های برخوردای کودکان از حق تغذیه در ایران

حق تغذیه به عنوان یکی از مصادیق حق بر غذا، در زمره ی حقوق بنیادین بشری و حقوق اقتصادی و اجتماعی کودکان بوده و وفق اسناد بین المللی از جمله پیمان نامه ی حقوق کودک، میثاق بین المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی و رهنمودهای سازمان ملل در مورد حق غذای کافی، دولت ها مکلف شده اند باالترین استانداردهای سلامت و تغذیه از جمله دسترسی به غذای کافی و مقوی را برای کودکان تضمین کنند. در حقوق داخلی ایران نیز اصول ۲ و۲۲ قانون اساسی با تاکید بر تامین نیازهای اساسی و رفع فقر و نیز قانون حمایت از کودکان و نوجوانان و مواد ۰۰۲۲ و ۰۰۲۴ قانون مدنی ذیل عنوان مسئولیت والدین در نگهداری از کودک به این حق اشاره دارد. حق بر تغذیه ضمن تاکید بر بر لزوم اولویت دهی به نیازهای اساسی کودکان؛ مبین ضرورت اجتناب دولت ها از محروم سازی کودکان از غذای کافی به ویژه با وضع تحریم های ظالمانه، جلوگیری از نقض این حق توسط والدین یا غیر ایشان و لزوم اتخاذ اقدامات مثبت مانند برنامه های تغذیه ی رایگان در مدارس است. علاوه بر این به دلیل تاثیر قابل ملاحظه این امر بر رشد جسمی، روانی و اجتماعی کودک و از آنجا که سوءتغذیه می تواند منجر به اختلال در رشد مغزی، کاهش توانایی یادگیری، بیماری های مزمن و حتی مرگ شود مرتبط با مصلحت عالیه وی است. این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی و با استناد به منابع کتابخانه ای و قوانین موجود به بررسی چالش های تحقق حق تغذیه ی کودکان در ایران پرداخت. بر این اساس تعریف دقیقی از حق مزبور و حدود و ثغور آن و نیز سوءتغذیه در کودکان به دست نیامد و به طریق اولی ضمانت اجرای انتظامی، مدنی یا

کلیدواژه ها:

حق تغذیه ، کودکان ، ایران ، سوءتغذیه ، استانداردهای سلامت ، قانون اساسی ، حمایت از کودکان ، تغذیه رایگان ، مدارس