بازاندیشی نماهای تجمالتی در معماری و بروز رفتارهای تظاهری

معماری یا به تعبیری انتخاب در انواع و اقسام آن، دارای داللتها و نشانه های عدیده فرهنگی-اجتماعی است و موضع مصرفی افراد نیز بر همین مبنا، توجیه می گردد. هدف نوشتار حاضر این است که توضیح دهد مصارف ظاهرگرایانه که غالبا با استفاده از معماری دارای نام و نشان با نوشوندگی باال، همراه است چگونه توسط مصرفکنندگان توجیه می شود. برای رسیدن به این منظور نوعی از معماری برای مصرف مناسب است که بتوان آنها را در معرض دید دیگران قرار داد و از این طریق تحسین دیگران را برانگیخت. فهم ارتباط میان معماری به عنوان کنشی کالبدی از ذهن کنشکر نشان می دهد که چگونه ذهنیت در باب یک نهاد اجتماعی بر شیوه تجلی و مصرف کالبدی و رفتار تظاهری معماری تاثیر می گذارد. روش تحقیق، تحلیل های توصیفی-تفسیری مخاطب عام از آثار معماری مختلف است، که با بهره گیری از استدالل منطقی و تحلیل ها بررسی شده اند. در نهایت یافته های بررسی در قالب ۴ مقوله اصلی موجه سازی هویتی-اقتصادی-الزامی-عادتواره و تعدادی مقوله فرعی سازمان یافته اند.

کلیدواژه ها:

نما ، کنش کالبدی ، تجمالت ، مصرف معماری ، رفتار تظاهری