بررسی تاثیر آکوستیک بر رفاه روانی افراد در محیطهای مسکونی و اداری در شهر تبریز

این پژوهش تاثیر کیفیت آکوستیک بر رفاه روانی در محیطهای مسکونی و اداری شهر تبریز را بررسی کرده است. هدف آن شناسایی اثرات کیفیت آکوستیک بر احساسات، استرس، کیفیت خواب و روابط اجتماعی بوده است. با توجه به افزایش آلودگی صوتی در شهرها و پیامدهای منفی آن بر سلامت روانی، این تحقیق با رویکردی ترکیبی از روش های کمی و کیفی انجام شده است. داده های کمی از طریق پرسشنامه ای شامل سوالاتی درباره کیفیت آکوستیک، استرس، خواب و روابط اجتماعی از ۲۰۰ نفر گردآوری و با نرم افزار SPSS تحلیل شد. داده های کیفی نیز از مصاحبه های نیمه ساختاری با گروهی از پاسخ دهندگان به دست آمد. یافته ها نشان داد که کیفیت آکوستیک تاثیر مستقیمی بر استرس و خواب دارد. میانگین سطح استرس در ساکنان (۳.۹) به طور معناداری بالاتر از کارکنان (۷.۲) بود، که نشاندهنده اثرات منفی آلودگی صوتی در فضاهای مسکونی است. تحلیل همبستگی پیرسون رابطه ای منفی و معنادار میان کیفیت آکوستیک و استرس (r = -۰.۶۰, p < ۰.۰۱) و رابطه های مثبت میان کیفیت آکوستیک و خواب (r = ۰.۵۵, p < ۰.۰۱) نشان داد. همچنین، تحلیل رگرسیون نشان داد که کیفیت آکوستیک پیش بینی کننده ای معنادار برای استرس و خواب است (β = -۰.۵۰, p < ۰.۰۰۱). علاوه بر این، روابط اجتماعی در محیطهای با کیفیت آکوستیک پایین تحت تاثیر قرار می گیرد و بسیاری معتقدند که بهبود آکوستیک می تواند رفاه روانی و کیفیت زندگی را ارتقا دهد. این پژوهش بر ضرورت توجه به آکوستیک در طراحی فضاهای شهری تاکید دارد و یافته های آن می تواند به عنوان مبنایی برای توسعه سیاست های بهبود کیفیت آکوستیک در محیطهای شهری و تحقیقات آتی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

آکوستیک ، رفاه روانی ، کیفیت خواب ، سطح استرس ، محیطهای مسکونی ، محیط های اداری