بررسی عملکرد حسگر گاز هیدروژن بر پایه لایه نازک پالادیوم بر روی بستر منسوج بی بافت

امروزه توسعه حسگرهای مبتنی بر فناوریهای پوشیدنی برای تشخص گازهای خطیری از جمله گاز هیدروژن در صنایع مختلف، از اهمیت بسزایی برخوردار است در این میان به کار بردن روشی دقیق و کارا برای شناسایی هیدروژن به عنوان گازی بسیار قابل اشتعال و بدون بو و رنگ، بسیار مهم میباشد. از این رو، در این پژوهش از لایه نازک پالادیوم به عنوان ماده ای حساس به گاز هیدروژن استفاده شده است که به روش کندوپاش جریان مستقیم DC بر روی بستر مبتنی بر منسوج بی بافت لایه نشانی شده است. برای بررسی جامع تر، لایه نشانی در زمانهای متفاوت به منظور بررسی اثر ضخامت پالادیوم برای یافتن بهترین پاسخ به شناسایی گاز هیدروژن انجام شد. تستهای حسگری گاز هیدروژن، طیف پراش پرتو ایکس (XRD) و میکروسکوپ الکترونی روبشی نشر میدانی (FE-SEM) از نمونه ها گرفته شده است. در نهایت، یافتیم که نمونه ۱۷ نانومتر با سرعت پاسخ ۱۹۶۳ ثانیه و سرعت بازیابی ۱۲.۲۸ ثانیه بهترین ضخامت برای تست پایداری گاز هیدروژن میباشد و نمونه ۳۵ نانومتر بهترین ضخامت برای تست غلظتهای مختلف گاز هیدروژن میباشد همچنین مشاهده شد که در دماهای بالاتر، سرعت پاسخ و بازیابی کاهش می یابد.

کلیدواژه ها:

حسگر پوشیدنی ، منسوج بی بافت ، هیدروژن ، پالادیوم ، لایه نشانی