تاثیر استفاده از نسلهای مختلف نانومواد محافظ در لایه نشانی پایدار ساختارهای نانولیفی در جهت کاربرد محافظت در برابر امواج الکترومغناطیسی

در این پژوهش، جهت بررسی تفاوت اثربخشی نسل های مختلف مواد محافظ جهت محافظت در برابر تداخل امواج الکترومغناطیس (EMI)، نماینده ای از هر نسل بر روی یک بستر منعطف الیه نشانی شد. جهت استفاده از منسوجی با سطح مخصوص باال، الیه نانوالیاف به روش الکتروریسی تهیه شد. نانو ساختارهای آلومینیوم (فلز رسانا)، کروم (فلز مغناطیسی)، گرافیت (کربن) و تیتانیوم کاربید (سرامیک) به روش آسیاب کاری مکانیکی سنتز و با غلظت ۲ درصد وزنی بر روی نانوالیاف به روش اسپری الیه نشانی شدند. از رزین پلی دیمتیل سیلوکسان جهت ایجاد ثبات و الیه نشانی پایدار نمونه ها استفاده شد. با توجه به اینکه نمونه حاوی نانو صفحات گرافیت بیشترین محافظت نسبی (dB/mm ۳۱/۶) را از خود نشان داد؛ بنابراین می توان بیان نمود که علاوه بر ماهیت استفاده از نسل های مختلف مواد محافظ، شکل صفحه ای نانوساختارها و برهمکنش بیشتر نانو صفحات در سطح بستر نیز تاثیر قابل توجهی در افزایش میزان محافظت دارند.

کلیدواژه ها:

تداخل امواج الکترومغناطیسی ، مواد محافظ ، نانوالیاف ، الکتروریسی ، پوشش دهی