تاثیر نوع و غلظت مویان بر ویژگی قطره و محلول پاشش هالوکسی فوپ-آر-متیل و کارایی آن بر جودره (Hordeum spontaneum K. Koch)
محل انتشار: فصلنامه حفاظت گیاهان، دوره: 39، شماره: 2
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 167
فایل این مقاله در 15 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JPP-39-2_005
تاریخ نمایه سازی: 19 تیر 1404
چکیده مقاله:
آزمایشی در پاییز ۱۴۰۱ در گلخانه تحقیقاتی دانشگاه بوعلی سینا اجرا شد تا تاثیر افزودن ۷ غلظت (صفر، ۰۲۵/۰، ۰۵/۰، ۱/۰، ۲/۰، ۴/۰ و ۸/۰ درصد حجمی) از ۳ نوع مویان (پیسیگیت، فریگیت و دیاکتیل) به محلولهای پاشش حاوی ۷ دز هالوکسیفوپ-آر-متیل (صفر، ۳۷۵/۳، ۷۵/۶، ۵/۱۳، ۲۷، ۵۴ و ۱۰۸ گرم در هکتار) بر جودره بررسی شود. همزمان، تیمارها با حداکثر دز علفکش روی کاغذ حساس به رطوبت نیز پاشیده شدند. همچنین، ضمن اندازهگیری کشش سطحی آنها، با قرار دادن قطره ۵ میکرولیتری از آنها روی دو سطح رویی و پشتی برگ، زاویه تماس قطره با سطح برگ، مساحت خیس شده برگ با قطره و مدت زمان تبخیر قطره نیز اندازهگیری شود. غلظت میسل بحرانی مویانها ۱/۰ درصد حجمی بود. مویانها سبب کاهش کشش سطحی محلول پاشش، کاهش زاویه تماس قطره با سطح برگ، افزایش مساحت خیس شده برگ، کاهش مدت زمان تبخیر قطره از سطح برگ، کاهش اندازه قطرات پاشش، افزایش پوشش پاشش روی کاغذ حساس به رطوبت و افزایش کارایی علفکش شد که وابسته به غلظت مویانها بودند. بدون مویان، ۳۹/۲۵ گرم علفکش در هکتار برای کنترل ۵۰ درصدی جودره (ED۵۰) لازم بود. کاربرد علفکش به همراه دیاکتیل در غلظت ۲/۰ درصد حجمی سبب کمترین ED۵۰ (۱۸/۴ گرم علفکش در هکتار) شد. بدون مویان، ۶۸ قطره در سانتیمتر مربع روی کاغذ حساس نشست. بیشترین تراکم قطره (۸۳ قطره در سانتیمتر مربع) با کاربرد دیاکتیل در غلظت ۴/۰ درصد حجمی مشاهده شد. بجز در غلظت ۸/۰ درصد حجمی، توان پیسیگیت و دیاکتیل در افزایش تراکم قطرات پاشش برابر ولی توان مویان فریگیت در این رابطه از دو مویان دیگر کمتر بود. بجز غلظت ۸/۰ درصد حجمی، توان فریگیت در مقایسه با دیگر مویانها در خیساندن کاغذ حساس به رطوبت کمتر بود. تاثیر سطح رویی و پشتی برگ بیمعنی بود و با نوع و غلظت مویان نیز اثرمتقابل نداشت. کمترین زاویه تماس قطره با سطح برگ (۳۰ درجه) با کاربرد غلظتهای ۴/۰ و ۸/۰ درصد حجمی از دیاکتیل مشاهده شد. بیشترین مساحت خیس شده برگ با قطره حاوی پیسیگیت در غلظتهای ۴/۰ و ۸/۰ درصد حجمی (به ترتیب ۳/۱۲ و ۵/۱۲ میلیمتر مربع) مشاهده شد. قطره حاوی دیاکتیل سریعتر از قطره حاوی پیسیگیت، و قطره حاوی پیسیگیت نیز سریعتر از قطره حاوی فریگیت تبخیر شد. در این پژوهش، توان مویانها براساس بهبود کارایی علفکش به صورت دیاکتیل > پیسیگیت > فریگیت رتبهبندی شد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
زهره یونسی
گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
اکبر علی وردی
گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
گودرز احمدوند
گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
