بررسی رابطه بین رضایت شغلی کارکنان و میزان مشارکت آن ها در فرآیندهای مدیریت دانش مطالعه موردی کارکنان ادارات شهر کازرون

هدف: هدف این پژوهش بررسی رابطه بین رضایت شغلی کارکنان و میزان مشارکت آن ها در فرآیندهای مدیریت دانش در ادارات شهر کازرون است. این مطالعه به دنبال شناخت تاثیر رضایت شغلی بر مشارکت کارکنان در مدیریت دانش و بهبود عملکرد سازمانی می باشد. روش: پژوهش از نوع توصیفی-پیمایشی و کاربردی است. جامعه آماری شامل تمامی کارکنان ادارات شهر کازرون (۴۵۰ نفر) بوده که نمونه ای ۲۱۰ نفری با روش نمونه گیری تصادفی طبقاتی انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه استاندارد رضایت شغلی و مشارکت در مدیریت دانش بود که روایی و پایایی آن ها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ تایید شد. داده ها با استفاده از آمار توصیفی، آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندمتغیره تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد بین رضایت شغلی کارکنان و میزان مشارکت آن ها در فرآیندهای مدیریت دانش رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (r=۰.۶۴، p<۰.۰۰۱). همچنین، سبک مدیریتی مشارکتی تاثیر مثبت و معناداری بر رضایت شغلی دارد و از طریق آن مشارکت در مدیریت دانش را افزایش می دهد. مدیریت دانش و مدیریت استعداد نیز به طور مستقیم بر افزایش رضایت شغلی تاثیرگذار بودند. پرداخت به موقع حقوق و مزایا و وجود فرصت های رشد و توسعه شغلی باعث افزایش رضایت شغلی و مشارکت کارکنان در مدیریت دانش شدند. علاوه بر این، عوامل فردی مانند غرور سازمانی، منزلت شغلی و اشتیاق سازمانی نقش واسطه ای در رابطه بین رضایت شغلی و مشارکت در مدیریت دانش داشتند. نتیجه گیری: افزایش رضایت شغلی از طریق بهبود سبک مدیریت، ایجاد فضای مشارکتی، پرداخت منظم حقوق و فراهم آوردن فرصت های رشد شغلی، موجب افزایش مشارکت کارکنان در فرآیندهای مدیریت دانش می شود که این امر به ارتقای بهره وری و تحقق اهداف سازمانی در ادارات کازرون منجر خواهد شد.

کلیدواژه ها:

رضایت شغلی ، مشارکت کارکنان ، مدیریت دانش ، سبک مدیریتی مشارکتی ، بهره وری سازمانی ، ادارات کازرون