شناسایی موانع توسعه ورزش های انفرادی در ایران بر اساس روش شناسی کیو
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 153
فایل این مقاله در 33 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_NTSM-13-48_007
تاریخ نمایه سازی: 14 تیر 1404
چکیده مقاله:
مقدمه : هدف تحقیق حاضر شناسایی موانع توسعه ورزش های انفرادی در ایران بر اساس روش شناسی کیو بود. روش پژوهش : تحقیق حاضر در حیطه پژوهشهای اکتشافی بود و همچنین با توجه به استفاده از روش شناسی کیو، از نوع پژوهشهای آمیخته بود. جامعه آماری تحقیق شامل اساتید مدیریت ورزشی، ورزشکاران برجسته رشته های انفرادی، مربیان با سابقه ورزش های انفرادی، روسای هیات ها و فدراسیون های ورزش های انفرادی و پیشکسوتان ورزش های انفرادی در سطح کشور بود که در مجموع ۱۲ مصاحبه با خبرگان تحقیق انجام شد و در نهایت ۲۸ نفر به پرسشنامه کیو پاسخ دادند. دادههای حاصل از مرتبسازی عبارات کیو در نرم افزار اس.پی.اس.اس وارد و از طریق چرخش واریمکس(تحلیل عامل اکتشافی) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها : یافته ها نشان داد که ۳۲ مانع در توسعه ورزش های انفرادی وجود دارد و با توجه به نتایج تحلیل عاملی اکتشافی با چرخش واریماکس مشخص شد که در مجموع ۸ الگوی ذهنی به ترتیب اولویت شامل اقتصادگرایان، علمی گرایان، رقابت گرایان، مسابقات گرایان، حمایت گرایان ، تخصص-گرایان، رسانه گرایان و مدیریت گرایان شناسایی شد.بحث و نتیجه گیری : در یک نتیجه گیری کلی باید بیان کرد که ورزش های انفرادی در سطح کشور با مشکلات زیادی روبه رو است که توسعه این رشته ها را باوجود پرطرفدار بودن، مدال آوری در سطح مسابقات جهانی و حتی ارزان تر بودن نسبت به برخی از رشته های تیمی را دشوار ساخته است. اینکه ۸ الگوی ذهنی شناسایی شده است، نشان دهنده ی این مهم است که عوامل مختلفی در این مسئله اثرگذار هستند و صرفا مشکلات بیان شده، نمی تواند به صورت سطحی برطرف شود و نیازمند این مهم است که با توجه به اولویت ها، منابع و ظرفیت های موجود اقدام به رفع این موانع کرد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
محمدرضا یوسفی
گروه مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری
علی بنسبردی
گروه مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران
محمدرضا معین فرد
گروه مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری، ایران
احمد نظری ترشیزی
دکتری مدیریت ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، ایران