مرور نظام مند اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر ابعاد کمال گرایی در جمعیت های بالینی و غیر بالینی

کمال گرایی به عنوان یک الگوی رفتاری که با تعیین استانداردهای بالا و خودانتقادی شدید همراه است، با مشکلات روانی متعدد نظیر اضطراب، افسردگی و اختلالات مرتبط با تصویر بدنی در ارتباط می باشد. در این مطالعه مروری، به بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد در کاهش کمال گرایی در پژوهش های انجام شده در ایران طی ده سال گذشته پرداخته شده است. یافته های ۱۸ مطالعه نشان می دهد که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد به طور موثری کمال گرایی را در گروه های مختلف شامل افراد مبتلا به اختلال وسواس فکری-عملی، اختلال بدشکل انگاری بدن، دانش آموزان و زوجین کاهش می دهد. این رویکرد درمانی با بهبود انعطاف پذیری روان شناختی و پذیرش تجربیات درونی، به افراد کمک می کند تا با افکار و احساسات منفی خود مواجه شوند و الگوهای کمال گرایانه ناسازگار و رفتارهای اجتنابی را مدیریت کنند. همچنین نتایج نشان می دهند که این درمان علاوه بر کاهش کمال گرایی، در بهبود روابط بین فردی و زناشویی و ارتقای کیفیت زندگی نیز موثر است. در نهایت، این مطالعه نشان می دهد که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد می تواند به عنوان یک رویکرد درمانی موثر برای مدیریت کمال گرایی و ارتقای سلامت روان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد ، کمال گرایی ، سلامت روان