شناسایی ریسک در زنجیره تامین شرکتهای صنایع غذایی در استان تهران

مقاله حاضر با هدف مطالعه دقیق ریسکها و شناسایی محرک ایجاد ریسک در زنجیره تامین و سنجش ریسک بین ویژگی های طراحی زنجیره تامین و انواع ریسک زنجیره تامین در شرکتهای صنایع غذایی استان تهران است. متدولوژی مناسب برای این امر روش تحقیق پیمایشی با رویکرد کمی می باشد. بر اساس موضوع پژوهش، فرضیه و اهداف ویژه مطرح و پس از گرد آوری اطلاعات و ساختن چارچوب نظری فرضیات مورد آزمون قرار گرفتند. لذا در این تحقیق به دنبال این هستیم که در صورتی که زنجیره تامین دارای ویژگی خاصی باشند آنگاه با احتمال بیشتری ممکن با ریسکها مواجه و همچنین شدت زیان حاصل در صورت مواجه با ریسک نیز بیشتر خواهد بود. در این پژوهش با استفاده از نرم افزارهای اماری مرتبط و ابزارهای اندازه گیری که دارای روایی و پایایی بوده اقدام به تجزیه و تحلیل اطلاعات بدست آمده از طریق روش تجربی نموده نتایج حاصله نشان میدهد که محرک شناسایی شده نسبت به محرک موجود در ادبیات سهم بیشتری را در تبیین واریانس ریسک ایفا می کنند. در کل بیش از ۳۲ درصد از تغییرات ریسک در زنجیره تامین با توجه به محرکهای ریسک زنجیره تامین مورد بررسی قرار گرفته است. این امر نشان میدهد که برای مدیریت ریسک در زنجیره تامین، مدیران می بایست محرک ریسک در طراحی زنجیره تامین زنجیره تامین خود را شناسایی و به شیوه ای آگاهانه آن را مدیریت نمایند. زیر این محرک سهم مهمی را در افزایش احتمال رخداد ریسک یا افزایش شدت اثرات زیان بار حاصل از آن ایفا مینمایند و مدیریت موثر آنها مدیران را در اتخاذ تصمیمات مناسب تر هم در هنگام طراحی و هم در زمان مواجه با انواع ریسک ها یاری نمایند.

کلیدواژه ها:

ریسک ، زنجیره تامین ، شرکتهای صنایع غذایی ، استان تهران