رابطه توانایی های شناختی و انگیزه پیشرفت در دانش آموزان دوره دوم متوسطه

این پژوهش که به بررسی رابطه توانایی های شناختی و انگیزه پیشرفت در دانش آموزان دوره دوم متوسطه پرداخته است. پژوهش حاضر از نوع توصیفی و همبستگی است که به دنبال شناسایی روابط بین چندین متغیر روانشناختی (هوش هیجانی، تواناییهای شناختی، انگیزه پیشرفت، شادکامی) است. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهر تهران در سال ۱۴۰۲-۱۴۰۳ (۶۰۳۰ نفر) است که از این میان ۱۵۰ دانش آموز دختر به روش تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. پرسشنامههای استاندارد شامل پرسشنامه هوش هیجانی بار-آن، پرسشنامه تواناییهای شناختی نجاتی، پرسشنامه شادکامی آکسفورد و پرسشنامه انگیزه پیشرفت هارتر به منظور سنجش دقیق ویژگیها و متغیرهای مورد نظر استفاده شدند. برای تجزیه و تحلیل دادهها از نرم افزارهای SPSS و EXCEL استفاده شد. یافته های این پژوهش اهمیت هوش هیجانی را بهویژه در زمینه های تحصیلی و روانشناختی نشان میدهند. دانش آموزانی که دارای هوش هیجانی بالا هستند، علاوه بر تواناییهای شناختی بهتر، انگیزه پیشرفت و شادکامی بیشتری دارند که میتواند بر عملکرد تحصیلی آنها تاثیر مستقیم داشته باشد. این پژوهش نشان داد که هوش هیجانی تاثیر مثبت و معناداری بر تواناییهای شناختی، انگیزه پیشرفت و شادکامی دانش آموزان دوره دوم متوسطه دارد. بر اساس این نتایج، بهبود هوش هیجانی میتواند به عنوان یکی از استراتژی های موثر برای ارتقاء عملکرد تحصیلی و روانشناختی دانش آموزان در نظر گرفته شود. پیشنهاد میشود که برنامه های آموزشی در مدارس بر روی مهارتهای هوش هیجانی تمرکز بیشتری داشته باشند تا نتایج مطلوبتری در زمینه های تحصیلی و اجتماعی حاصل شود.

کلیدواژه ها:

تواناییهای شناختی ، انگیزه پیشرفت ، دانش آموز دوره متوسطه