تبیین مدل علی رفتارهای خودشکن تحصیلی دانش آموزان دورهدوم ابتدایی شهرستان خوی

هدف کلی پژوهش حاضر تبیین مدل علی رفتارهای خودشکن تحصیلی دانش آموزان براساس جهت گیری هدف و سبکهای سازگارانه می باشد. روش تحقیق حاضر از نظر هدف کاربردی و از حیث روش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش را دانش اموزان پسر دوره دوم ابتدایی شهرستان خوی در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۱ تشکیل دادند. حجم نمونه را۳۰۰ نفر از دانش اموزان پسر در مقطعدوره دوم ابتدایی شهرستان خوی تشکیل می دهند. انتخاب این افراد به روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای صورت گرفت. ابزارگردآوری داده ها پرسشنامه رفتارهای خوشکن کانینگهام ( ۲۰۰۷ )، پرسشنامه جهتگیری هدف الیوت و مک گریگور (۲۰۰۱ ) و پرسشنامه سبکهای سازگارانه سینها و سینگ ( ۱۹۹۳ ) استفاده شد. در این پژوهش برای تجزیه و تحلیل داده ها ابتدا از ضریب همبستگی برای بررسی ارتباط بین متغیرها استفاده شد. سپس از روش رگرسیون چندگانه به شیوه همزمان برای محاسبه میزان پیش بینی کنندگی متغیرها پرداخته شد. بر اساس یافته های پژوهش رفتارهای خودشکن تحصیلی دانش آموزان براساس جهت گیری هدف و سبکهای سازگارانه پیش بینی میشود و بین رفتارهای خ ودشکن تحصیلی و ابعاد جهت گیری هدف و سبک های سازگارانه ارتباط

کلیدواژه ها:

مدل علی ، رفتارهای خودشکن تحصیلی ، جهت گیری هدف ، سبکهای سازگارانه