از درمان تا کسب تجربه: تغییرات انگیزه های گردشگران سلامت

این مقاله به بررسی انگیزه های گردشگران سلامت در اروپا، آسیا و ایران پرداخته است و هدف آن شناسایی روند تغییرات این انگیزه ها از سال ۱۹۸۷ تا ۲۰۲۴ بوده است. با تحلیل ۷۰ مقاله و استفاده از روش تحلیل اسنادی، یافته ها نشان می دهند که در دوران بحران هایی مانند بیماری سل در قرن بیستم، گردشگری هوا به عنوان یکی از اولین اشکال گردشگری سلامت (تندرستی) ظهور کرده است. در این زمان، با توجه به عوارض بیماری بر سیستم تنفسی، گردشگران تمایل بیشتری به سفر به مناطق خوش آب و هوا و کوهستانی پیدا کرده اند. همچنین، در بحران پاندمی کرونا در قرن بیست و یکم، توجه گردشگران به سلامت و ایمنی مقاصد افزایش یافته و آن ها بیشتر به سفر به مناطق داخلی و طبیعی گرایش پیدا کرده اند. انگیزه های آن ها شامل فعالیت هایی مانند طبیعت گردی، یوگا و مدیتیشن برای کاهش اضطراب ناشی از بیماری بوده است. در دوره پاندمی کرونا، گردشگری آرامش به یکی از محورهای اصلی سفرها تبدیل شده است. به طور کلی، تجربه دو بحران سل و کرونا موجب افزایش آگاهی گردشگران نسبت به سلامت و رفاه (بهبود سلامت جسمی و روانی) شده و تمایل آن ها به زندگی سالم تر و جستجوی تجربیات آرامش بخش افزایش یافته است. در نتیجه، انگیزه های گردشگران سلامت از درمان های پزشکی به سمت طبیعت درمانی و تندرستی تغییر یافته اند که نشان دهنده تحول اجتماعی و فرهنگی در نگرش افراد نسبت به سلامتی و کیفیت زندگی است.

کلیدواژه ها:

انگیزه های گردشگران سلامت ، سلامت و تندرستی ، گردشگری درمانی