واکاوی نقش برنامه ریزی راهبردی بر روندهای گردشگری شهری(مورد مطالعه: شهر اصفهان)

برنامه ریزی راهبردی به مثابه رویکردی فراکنشی و آینده نگر برای دستیابی به دیدگاهی جامع نسبت به روندهای نهادی در بخش های مختلف شهرها بویژه گردشگری شهری به شمار می رود. هدف از این پژوهش واکاوی نقش برنامه ریزی راهبردی بر روندهای گردشگری شهر اصفهان است. این پژوهش با رویکردی کمی، به روش پیمایشی و متکی بر مطالعات کتابخانه ای-اسنادی در سال ۱۴۰۳ در شهر اصفهان انجام شد. جامعه آماری متخصصین و مدیران شهری اصفهان(۱۰۰ نفر) می باشند، که تعداد ۳۰ نفر به عنوان حجم نمونه و به صورت هدفمند به وسیله پرسشنامه با روش دلفی دو مرحله ای مورد ارزیابی قرار گرفتند. برای تجزیه و تحلیل اطلاعات از آزمون های Tتک نمونه ای، تحلیل مسیر و... استفاده شد. یافته ها نشان می دهد، تمامی ۸ شاخص بررسی شده بالاتر از میانگین مبنا(۳) بودند. همچنین در مدل رگرسیونی مشخص شد، متغیرهای پیش بین حدود (۶۴۷/۰= R۲) از واریانس متغیر ملاک(روندهای گردشگری شهری) را تبیین می کنند. نتایج نشان داد؛ برنامه ریزی راهبردی در ارتقاء گردشگری شهر اصفهان ارتباطی تنگاتنگ با وضعیت روندهای گردشگری شهری(با بار عاملی ۸۳۳/۰) دارد. آنچنان که نبود ضمانت اجرایی برنامه های راهبردی و استراتژی های مرتبط با گردشگری شهری به واسطه عوامل مختلف؛ می تواند به مثابه شاخصی تاثیرگذار، در افزایش مزایای ناشی از گردشگری در زمینه های مختلف اقتصادی، نهادی، فرهنگی-اجتماعی و اکولوژیک و امر رقابت پذیری شهری تحت تاثیر بسیاری قرار دهد.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی راهبردی ، روندهای گردشگری ، گردشگری شهری ، شهر اصفهان