تاثیر سبک مدیریت آموزشی بر کیفیت تعاملات درون سازمانی و سلامت روانی معلمان ابتدایی

هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر سبک مدیریت آموزشی بر کیفیت تعاملات درون سازمانی و سلامت روانی معلمان ابتدایی است. محیط های آموزشی، به ویژه مدارس ابتدایی، نیازمند فضایی پویا و حمایتی هستند تا معلمان بتوانند نقش حیاتی خود را در تربیت نسل آینده به نحو احسن ایفا کنند. سبک مدیریت حاکم بر مدرسه می تواند به طور مستقیم بر پویایی های داخلی سازمان، از جمله نحوه ارتباطات، همکاری ها و حل تعارضات، تاثیرگذار باشد. علاوه بر این، سلامت روانی معلمان به عنوان ستون فقرات نظام آموزشی، تحت تاثیر عوامل مختلفی از جمله محیط کاری و سبک مدیریتی قرار دارد. مطالعه حاضر به دنبال درک این است که چگونه انتخاب و اعمال یک سبک مدیریتی خاص می تواند منجر به تقویت یا تضعیف کیفیت تعاملات بین کارکنان و در نهایت، ارتقاء یا آسیب به سلامت روانی معلمان شود. یافته های پژوهش های پیشین نشان دهنده ارتباط معناداری بین رهبری حمایتی و دموکراتیک با افزایش رضایت شغلی، تعهد سازمانی و کاهش استرس شغلی در میان معلمان است. از طرف دیگر، سبک های مدیریتی آمرانه و بوروکراتیک می توانند به کاهش انگیزه، افزایش تعارضات و تحلیل رفتن سلامت روانی منجر شوند. این مقاله به بررسی ابعاد مختلف هر یک از این متغیرها و ارائه شواهد تجربی موجود در ادبیات می پردازد تا یک دید جامع از این ارتباطات پیچیده ارائه دهد. در نهایت، پیشنهاداتی برای مدیران مدارس و سیاست گذاران آموزشی جهت اتخاذ رویکردهای مدیریتی بهینه به منظور بهبود شرایط کاری و رفاه معلمان ارائه خواهد شد.

کلیدواژه ها:

سبک مدیریت آموزشی ، تعاملات درون سازمانی ، سلامت روانی ، معلمان ابتدایی ، سازمان آموزشی