آینده استطاعت پذیری مسکن در شهر تهران

شهر تهران با جمعیتی بالغ بر ۹ میلیون نفر به عنوان پایتخت و یکی از بزرگ ترین شهرهای خاورمیانه، دارای چالشهای متعددی در حوزه استطاعت پذیری مسکن است. رشد جمعیت، افزایش قیمت مسکن، عدم تعادل عرضه و تقاضا، و مهاجرت روستایی به شهر از جمله عواملی هستند که دسترسی به مسکن مناسب را برای اقشار کمدرآمد دشوار کرده است. استطاعت پذیری مسکن به معنای توانایی خانوارها در دسترسی به مسکن مناسب با هزینه های قابل تحمل است که تحت تاثیر عوامل اقتصادی (درآمد، قیمت مسکن، بیکاری)، اجتماعی (مهاجرت، ساختار خانوار)، سیاسی (سیاست های دولتی، قوانین زمین) و محیطی (کیفیت زیرساخت ها، تغییرات اقلیمی) قرار دارد. نتایج تحقیق نشان میدهد که افزایش قیمت مسکن، نرخ بیکاری و مهاجرت داخلی به کاهش استطاعت مسکن منجر شده است، در حالی که سیاست های موثر دولتی و توسعه زیرساختها می توانند به بهبود این وضعیت کمک کنند. بنابراین، برنامه ریزان شهری و سیاست گذاران باید با شناسایی این عوامل و تدوین راهکارهای مناسب، به ارتقای استطاعت پذیری مسکن و دستیابی به توسعه پایدار شهری در تهران بپردازند.

کلیدواژه ها:

استطاعت پذیری مسکن ، نابرابری اقتصادی ، سیاستهای مسکن اجتماعی ، بازار مسکن شهری ، شهر تهران