بررسی تاثیر رهبری دانش محور بر مزیت رقابتی پایدار با نقش میانجی نوآوری سازمانی و توسعه منابع انسانی در شرکتهای کوچک و متوسط فعال در صنایع غذایی استان خراسان رضوی

هدف اصلی این پژوهش بررسی تاثیر رهبری دانش محور بر مزیت رقابتی پایدار شرکتهای متوسط و کوچک فعال در صنایع غذایی استان خراسان رضوی با نقش میانجیگری توسعه منابع انسانی و نوآوری سازمانی می باشد. روش پژوهش برحسب هدف کاربردی و همچنین جزء تحقیقات توصیفی-پیمایشی میباشد. جامعه آماری پژوهش کلیه شرکتهای متوسط و کوچک فعال در زمینه صنایع غذایی در استان خراسان رضوی است که تعداد آنها ۲۲۲ شرکت در سال ۱۴۵۹ میباشد که طبق فرمول کوکران ۷۱. شرکت به عنوان نمونه انتخاب گردید. روش نمونهگیری در این تحقیق، از نوع نمونهگیری تصادفی خوشه ای تک مرحله ای است. در پژوهش حاضر جهت سنجش متغیر رهبری دانش محور از پرسشنامه دونیت و دپابلو (۲۵۱۰)، جهت سنجش متغیر مزیت رقابتی پایدار از پرسشنامه هیل و جونز (۲۵۱۵) و جهت سنجش توسعه منابع انسانی از پرسشنامه تونکه نژاد و داوری (۱۹۱۵) و نیز جهت سنجش نوآوری سازمانی از پرسشنامه پراجگو و سوهل (۲۵۵۹) استفاده شده است. پایایی پرسشنامه ها به روش آلفای کرونباخ و پایایی مرکب بررسی و تایید شده است. برای آزمون فرضیه ها از روش معادلات ساختاری استفاده گردید. نتایج نشان داد که توسعه منابع انسانی، تاثیر رهبری دانش محور بر مزیت رقابتی شرکتهای متوسط و کوچک فعال در استان خراسان رضوی را میانجیگری می کند. همچنین نوآوری سازمانی، تاثیر رهبری دانش محور بر مزیت رقابتی شرکتهای متوسط و کوچک فعال در استان خراسان رضوی را میانجیگری می نماید

کلیدواژه ها:

توسعه منابع انسانی ، نوآوری سازمانی ، مزیت رقابتی ، رهبری دانش محور