کاوش ماهیت فرهنگی در ساحت یادگیری پایه ی درسی

در دنیای امروز، آموزش نه تنها ابزاری برای انتقال دانش، بلکه بستری برای شکل دهی به ماهیت فرهنگی دانش آموزان است. ساحت پایه ی درس به عنوان یکی از مهم ترین مکان های اجتماعی شدن، نقشی کلیدی در بازنمایی و بازتولید عناصر فرهنگی دارد. این پژوهش به کاوش نحوه ی بازنمایی ماهیت فرهنگی در ساحت یادگیری پایه ی درس پرداخته و تلاش دارد ابعاد مختلف آن را از منظر معلمان، دانش آموزان و محتوای درسی تحلیل کند. با تمرکز بر تعاملات کلامی و غیرکلامی، محیط فیزیکی، و شیوه های تدریس، مطالعه حاضر نشان می دهد که بسیاری از عناصر فرهنگی، به ویژه فرهنگ مسلط، به طور نظام مند در ساختار پایه ی درس بازنمایی می شوند، در حالی که فرهنگ های حاشیه ای یا اقلیت غالبا نادیده گرفته می شوند یا در حاشیه قرار دارند. این وضعیت می تواند منجر به احساس طرد، بیگانگی یا بی اهمیت بودن در میان دانش آموزانی شود که ماهیت فرهنگی متفاوتی دارند. در عین حال، نمونه هایی از کلاس هایی که با آگاهی فرهنگی و حساسیت اجتماعی اداره می شوند، نشان می دهد که چگونه ساحت یادگیری می تواند به بستری برای پذیرش تنوع و تقویت گفت وگوی فرهنگی تبدیل شود. یافته ها بیانگر آن است که معلمان، با بهره گیری از روش های تدریس مشارکتی، محتوای درسی چندفرهنگی و خلق ساحت گفت وگومحور، می توانند به طور فعال در تقویت ماهیت فرهنگی دانش آموزان نقش آفرینی کنند. این مقاله پیشنهاد می کند که نظام یادگیری باید بازنگری هایی در سیاست های محتوایی و تربیت معلم داشته باشد تا بتواند بسترهای لازم برای بازنمایی عادلانه و چندبعدی فرهنگ ها در پایه ی درس را فراهم آورد. تقویت سواد فرهنگی معلمان، بازنگری در متون درسی، و فراهم کردن فرصت های برابر برای ابراز ماهیت های گوناگون در محیط یادگیری، از جمله راهکارهای کلیدی برای تحقق این هدف است.

کلیدواژه ها:

پایه ی درس ، بازنمایی فرهنگی ، ماهیت فرهنگی ، ساحت یادگیری ، آموزش چندفرهنگی.