ارزیابی پتانسیل تبدیل معابر بلااستفاده در محلات شهری به ایستگاه تفکیک موقت زباله با رویکرد مشارکت مردمی (مطالعه موردی: شهر خوی)

رشد بی رویه شهرنشینی و افزایش تولید پسماندهای شهری، نظام مدیریت شهری را با چالش های جدیدی مواجه کرده است. در این میان، بهره برداری مجدد از معابر بلااستفاده شهری و تبدیل آن ها به کاربری های محیط زیستی چون ایستگاه های تفکیک موقت زباله، راهکاری نوین برای ارتقاء کیفیت محیط شهری و مشارکت شهروندی محسوب می شود. پژوهش حاضر با هدف ارزیابی پتانسیل این معابر در پنج محله منتخب شهر خوی (ولیعصر، شریعتی، امامزاده، جانبازان و آزادگان) انجام شده و تلاش دارد با بهره گیری از روش ترکیبی (کمی و کیفی)، هم نگرش و مشارکت مردم را بررسی کند و هم شرایط کالبدی و اجتماعی معابر را تحلیل نماید. داده ها از طریق پرسش نامه، مصاحبه نیمه ساختاریافته، مشاهده میدانی و تحلیل اسناد جمع آوری شد و با استفاده از آزمون های آماری و تحلیل مضمون مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که معابر بلااستفاده در محلات آزادگان و شریعتی دارای بالاترین پتانسیل مکانی و اجتماعی برای استقرار ایستگاه های تفکیک هستند. همچنین بین سطح آگاهی زیست محیطی و تمایل به مشارکت، رابطه ای مثبت و معنادار مشاهده شد. یافته ها تاکید می کنند که موفقیت چنین طرحی در گرو طراحی مشارکت محور، آموزش عمومی موثر و همکاری نهادهای مدیریت شهری با ساکنان محله است.

کلیدواژه ها:

معابر بلااستفاده ، تفکیک پسماند ، مشارکت مردمی ، مدیریت شهری ، شهر خوی ، تحلیل فضایی ، ایستگاه موقت زباله.