بررسی مقیاس های ارزشیابی در برنامه های درسی برای دانشجویان دانشگاه فرهنگیان

هدف پژوهش حاضر بررسی مقیاس های ارزشیابی در برنامه های درسی برای دانشجویان دانشگاه فرهنگیان می باشد. روش پژوهش با توجه به هدف آن، کاربردی و از حیث شیوه اجرا، آمیخته (کیفی-کمی) و از نظر ماهیت و روش، توصیفی - پیمایشی و از نوع پژوهش تحقیق اکتشافی می باشد. جامعه آماری در بخش کیفی پژوهش، شامل ۲۰ نفر از خبرگان که بر اساس نمونه گیری هدفمند، انتخاب شدند. جامعه آماری پژوهش در بخش کمی، شامل ۴۵۰ نفر از تمام معلمان متوسطه استان هرمزگان که بر اساس فرمول کوکران و نوع نمونه گیری طبقه ای و خوشه ای، انتخاب شدند. از تکنیک دلفی و پرسشنامه سنجش برازش مدل استفاده شد. در تجزیه وتحلیل داده های بخش کیفی از تکنیک دلفی و در بخش کمی از نرم افزار Spss-V۲۳و Lisrel-V۸.۸ استفاده شد. نتایج حاصل از پژوهش نشان دادند که مولفه های الگوی مقیاس های ارزشیابی برنامه های درسی دانشجویان دانشگاه فرهنگیان در ۵ بعد و۱۶ مولفه، شامل، ابعاد منطق و اهداف (۳ مولفه)، محتوا و فعالیت های یادگیری (۳ مولفه)، نقش معلم و مواد و منابع (۴ مولفه)، گروه بندی و سنجش و ارزشیابی (۳ مولفه)، مکان و زمان (۳ مولفه) می باشد. همچنین، با توجه به اختلاف میانگین ها که مقادیری مثبت هستند، چنین استنباط شد که وضعیت مولفه ها کلا در حالت مطلوب اما کمی بالاتر از میانگین بودند. علاوه بر این، نتایج اعتبار بخشی مدل نشان داد که تطبیق، قابلیت فهم بودن، قابلیت تعمیم، قابلیت کنترل مدل از نظر متخصصان دارای اعتبار است و با اطمینان ۹۹ درصد مورد تائید قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

برنامه درسی ، محتوا ، فعالیت های یادگیری ، نقش معلم ، منطق و اهداف