پهنه بندی خطر آتش سوزی جنگل به روش تحلیل سلسله مراتبی فازی در جنگل های نیمه خشک بلوط زاگرس
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 279
فایل این مقاله در 17 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IWM-5-1_007
تاریخ نمایه سازی: 2 تیر 1404
چکیده مقاله:
چکیده مبسوطمقدمه: امروزه آتشسوزی جنگلها بخش بزرگی از جنگلهای جهان و زندگی ساکنان را تهدید کرده است. آتش سوزی عامل اصلی اختلال در اکوسیستمهای جنگلی در سراسر جهان است. نتایج برخی از مطالعات نشان داده است که عوامل مختلف اکولوژیکی و اقلیمی منجر به تغییر در وسعت و شدت آتش سوزی جنگلها شده است. با مروری بر مطالعات گذشته میتوان گفت که در اغلب این موارد از عوامل محیطی مختلفی برای ارزیابی پتانسیل خطر آتش سوزی استفاده میشود و بیشتر آنها از AHP برای وزندهی این شاخصها استفاده میکنند و بر تعیین وزن مناسب به متغیرهای محیطی تاکید دارند. از این رو، مدلی که با تخصیص وزن مناسب به متغیرهای محیطی موثر بر وقوع آتش سوزی، نتایج خوبی را ارائه دهد، بسیار مهم است. بنابراین، این مطالعه با هدف شناسایی مناطق بحرانی در معرض خطر آتشسوزی انجام شد که میتواند کمک موثری در کنترل و مدیریت آتشسوزیهای آینده باشد.مواد و روش ها: منطقهی دهدز، در استان خوزستان در منطقهای کوهستانی از سلسله جبال زاگرس واقع شده است که از شمال شرقی به استان چهارمحال و بختیاری از جنوب شرقی به استان کهگیلویه و بویراحمد از غرب و شمال غربی به شهرستان ایذه و از جنوب به شهرستان باغملک محدود میشود. این منطقه با مساحت تقریبی ۱۴۸۰کیلومترمربع بیش از ۱۹۳۵۱ نفر جمعیت دارد که در ۳ دهستان (دهدز، دنبالهرود شمالی و دنبالهرود جنوبی) متشکل از ۱۴۷ روستا، زندگی میکنند. به منظور انجام این مطالعه آمار آتشسوزی از سال ۱۳۹۰ تا ۱۴۰۰ از یگان حفاظت از منابع طبیعی اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری استان خوزستان تهیه و سپس با پیمایش زمینی، محدوده و مساحت مناطقی که دارای بیشترین وسعت آتشسوزی و تکرار بودند ثبت شد و نقشه رقومی آن تهیه شد. سپس نقاط ثبت شده بر روی نقشه پتانسیل خطر وقوع آتشسوزی بر اساس روش تحلیل سلسله مراتبی فازی قرار داده شد. برای تهیه نقشه رقومی داده های اقلیمی، از روش درونیابی IDW درGIS استفاده شد. سپس نقشه مربوط به این عوامل طبقه بندی شده و نقشه نهایی آنها تهیه شد. بر اساس تحقیقات انجام شده و در حد امکان، تمام عاملهای موثر بر آتشسوزیهای منطقه مورد مطالعه شامل ۱۲ عامل ارتفاع از سطح دریا، شیب، جهت، کاربری اراضی/ پوشش زمین، متوسط بارش سالانه، متوسط حداکثر دمای ماهانه، تراکم مراکز جمعیت، فاصله از جادهها، فاصله از آبراههها، فاصله از زمینهای کشاورزی و باغات، سرعت باد و تیپ پوششگیاهی منطقه در نظر گرفته شدند.نتایج و بحث: نتایج نشان داد که معیار انسانساخت با وزن ۷۸۶۹/۰ در درجه اول، معیار اقلیمی با وزن ۱۰۴۴/۰ در درجه دوم، معیار اکولوژیکی با وزن ۰۸۹۶/۰ در درجه سوم و معیار توپوگرافی با وزن ۰۱۹۱/۰ در درجه چهارم اهمیت قرار دارند. اولویتبندی زیرمعیارهای توپوگرافی نشان داد که درصد شیب (۵۶۴۴/۰) نسبت به سایر زیرمعیارها ارجحیت دارد. در بین زیرمعیارهای انسانساخت نیز مشخص شد که فاصله از زمینهای کشاورزی (۶۲/۰)، در بین زیرمعیارهای اقلیمی هم میانگین بارش (۵۲۳۸/۰) و در بررسی زیرمعیارهای اکولوژیکی هم مشخص شد که تراکم جنگل (۸۵۶۲/۰) نسبت به سایر زیرمعیارها دارای ارجحیت است. در نهایت منطقه مورد مطالعه پتانسیل زیادی برای آتشسوزی دارد به ترتیبی که بر اساس نقشه تهیه شده، ۹۴/۶۹ درصد منطقه تحت خطر آتشسوزی زیاد و خیلی زیاد قرار دارد.نتیجه گیری: خطر آتش سوزی جنگل ها، مراتع، اراضی کشاورزی و سایر کاربری های منطقه را تهدید می کند، بنابراین نقشه به دست آمده می تواند به عنوان راهنمای مدیریت آتش سوزی در مناطق با خطر و تراکم نیروها و امکانات بالا در این مناطق مورد استفاده قرار گیرد. طراحی، ساخت و پیش بینی نصب علائم هشداردهنده در منطقه، ساماندهی بازدید مردم از جنگل و گسترش کمی و کیفی تفرجگاه های ایجاد شده از اقدامات موثر در کنترل پدیده مخرب آتش سوزی جنگل ها است. با توجه به تاثیر زیاد کاربری اراضی در آتش سوزی جنگل های منطقه، پیشنهاد می شود ساخت و سازها و تغییر کاربری اراضی از کاربری جنگلی به کاربری کشاورزی بیشتر مورد توجه موسسات مربوطه به ویژه موسسه منابع طبیعی قرار گیرد. همچنین برگزاری کلاس های آموزشی برای روستاییان و آتش نشانان جهت آموزش اطفاء حریق و استفاده صحیح و سریع از کپسول های آتش نشانی، انجام فعالیت های جنگلداری اجتماعی با کمک روستائیان و جنگل نشینان جهت پیشگیری از وقوع و گسترش آن پیشنهاد می گردد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
نگین بزرگمهر
گروه محیط زیست، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.
کتایون ورشوساز
گروه محیط زیست، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.
سینا عطارروشن
گروه محیط زیست، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.
سولماز دشتی
گروه محیط زیست، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.
ندا اورک
گروه محیط زیست، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :