تاثیر نانوذرات دی اکسید تیتانیوم بر ویژگی های مورفوفیزیولوژیکی گل شاخه بریده رز

افزایش عمر گل­های شاخه بریده و حفظ کیفیت آنها چالش اصلی گل فروشان در تجارت گل در سراسر جهان است. به منظور بررسی تاثیر کاربرد پیش از برداشت نانو ذرات دی اکسید تیتانیوم بر برخی ویژگی­های مورفولوژیکی، فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی پس از برداشت گل رز شاخه بریده رقم 'کلاسیک سزان' آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار در سال ۱۴۰۰ اجرا گردید. نانوذرات دی­اکسید تیتانیوم با غلظت­های صفر، ۵ و ۱۰ میلی­گرم بر لیتر، دو ماه پیش از برداشت (هر ۱۰ روز یکبار و در مجموع ۶ بار) روی گل­ها محلول پاشی گردید. پس از برداشت گل­ها، ویژگی های موردنظر در فاصله های صفر، ۴، ۸ و ۱۲ روز مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که تیمار نانو ذرات دی­اکسید­تیتانیوم باعث بهبود تمام صفات مورد آزمایش گردید. گل های تیمار شده با نانوذرات دی­اکسید تیتانیوم با غلظت صفر (شاهد)، ۵ و ۱۰ میلی گرم بر لیتر در پیش از برداشت به ترتیب دارای قطر گل ۳/۴۰، ۴۷ و ۶/۴۸ میلی متر بودند. تیمار ۱۰میلی­گرم در لیتر نانوذرات دی­اکسید تیتانیوم باعث ۴ روز افزایش در عمر گلجایی نسبت به شاهد گردید و عمرگلجایی به ۱۲ روز افزایش یافت. تیمار با نانوذرات دی­اکسید تیتانیوم باعث افزایش میزان نسبی محلول جذب شده و کاهش میزان نشت یونی گردید. همچنین، پروتئین کل، و آنزیم های پراکسیداز و سوپراکسید دیسموتاز تحت تیمار نانوذرات دی­اکسید تیتانیوم افزایش یافتند. بر اساس نتایج، غلظت ۱۰ میلی­گرم در لیتر در بهبود صفات پس از برداشت گل رز شاخه بریده موثرتر از ۵ میلی گرم در لیتر بود.

کلیدواژه ها:

آنزیم های آنتی اکسیدان ، انسداد آوندی ، عمر پس از برداشت ، نانو ذرات