تاثیر پوشش دهی شیمیایی و زیستی بذر بر مهار بیماری مرگ گیاهچه چغندرقند در شرایط گلخانه

به منظور افزایش استقرار بوته ی چغندرقند در مزرعه، کاربرد هم زمان آفت کش ها و مواد زیستی در پوشش بذر مورد بررسی قرار گرفت. دو حشره کش گائوچو و کروزر، دو قارچ کش ویتاواکس و لاماردور و سه ترکیب زیستی پروببو ۹۶، بایوفارم و تریکوران در قالب ۱۹ تیمار روی بذر چغندرقند رقم شریف پوشش دهی شدند. سپس تیمارها در خاک آلوده به بیمارگر ریزوکتونیا (Rhizoctonia solani) و پیتیوم  (Pythium aphanidermatum)و همچنین خاک سالم و بدون آلودگی در شرایط گلخانه کشت شدند. آزمایش به صورت کرت های یکبار خرد شده بر مبنای طرح کاملا تصادفی در سه تکرار در گلخانه انجام شد. درصد سبز شدن و وزن تر و خشک بوته اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که در شرایط آلوده به پیتیوم تیمارهای بایوفارم+ ویتاواکس+ کروزر و پروببو ۹۶+ ویتاواکس + کروزر و در شرایط آلوده به ریزوکتونیا تیمار بایوفارم + لاماردور + کروزر برتر بودند. در شرایط خاک بدون آلودگی تیمار بایوفارم+ لاماردور+ کروزر از وزن خشک بیشتری برخوردار بود. به این ترتیب به نظر می رسد که ترکیب هم زمان حشره کش کروزر، قارچ کش های ویتاواکس و لاماردور و مواد زیستی بایوفارم و پروبیو ۹۶روی بذر چغندرقند موجب افزایش درصد سبزشدن و رشد بوته می شود.

کلیدواژه ها:

پوشش بذر ، تیمار بذر ، چغندرقند ، قارچ کش ، محرک رشد ، مهار زیستی