تاثیر شدت و مدت زمان میدان الکترومغناطیسی بر جوانه زنی برنج (Oryza sativa L) تحت تنش خشکی

آزمایشی در سال ۱۴۰۳ به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با متغیرهای شدت و مدت زمان اثر میدان الکترومغناطیسی تحت تنش خشکی با استفاده از پلی اتیلن گلیکول (PEG۶۰۰۰) روی بذر برنج رقم هاشمی با هدف بررسی تاثیر این متغیرها بر صفات مرتبط با جوانه­زنی و فیزیولوژیکی در دانشگاه آزاد اسلامی واحد آستارا اجرا شد. بذور برنج در یک کیسه پلاستیکی تحت میدان های مغناطیسی با شدت (صفر، ۵۰، ۱۰۰ و ۱۵۰ میلی تسلا)، مدت زمان (۳۰و ۶۰ دقیقه) و سه سطح تنش خشکی (صفر، ۳-و ۶- بار) با استفاده از پلی اتیلن گلیکول تیمار شدند. نتایج تجزیه واریانس نشان داد که میدان مغناطیسی، تنش خشکی و برهم­کنش آنها برای اکثر صفات معنی دار بود. تنش خشکی سبب افزایش معنی­دار محتوای پرولین و مالون­دی­آلدئید و کاهش کلروفیل aو b شد. بیش­ترین مقادیر کلروفیل، سرعت جوانه زنی، طول ریشه چه، طول ساقه چه و طول گیاهچه در شدت میدان ۱۰۰ میلی تسلا و شرایط بدون تنش خشکی به دست آمد. همچنین، تیمار با شدت ۱۰۰ میلی تسلا به مدت ۶۰ دقیقه، بهبود قابل توجهی در درصد و سرعت جوانه زنی، طول ریشه چه، طول ساقه چه و طول گیاهچه در مقایسه با شاهد نشان داد. در مقابل، تیمار با شدت ۱۵۰ میلی تسلا به­مدت ۶۰ دقیقه و تنش خشکی ۶- بار باعث کاهش تمامی صفات مرتبط با جوانه زنی شد. یافته ها نشان دهنده پتانسیل کاربرد میدان الکترومغناطیسی برای بهبود ویژگی­های جوانه­زنی و برخی صفات فیزیوژیکی بذر برنج تحت شرایط تنش خشکی تا ۶- بار است.

کلیدواژه ها:

برنج ، پلی اتیلن گلیکول(PEG) ، تنش خشکی ، جوانه زنی ، شاخص بنیه گیاهچه ، مگنتوپرایمینگ