بررسی سمیت و ماندگاری دو حشره کش تیودیکارب و ایندوکساکارب روی زنبور پارازیتوئید Habrobracon hebetor درگیاه پنبه

در این پژوهش، اثرات کشنده و زیرکشنده غلظت توصیه شده دو حشره ­کش تیودیکارب و ایندوکساکارب بر زنبور پارازیتوئید Habrobracon hebetor و نیز طول دوره ی ماندگاری آن ها روی بوته ­های پنبه بررسی و بر اساس دستورالعمل IOBC طبقه بندی شد. نتایج نشان داد که تیودیکارب نسبت به ایندوکساکارب، قدرت کشندگی بیش­تری علیه حشرات کامل پارازیتوئید داشت (تا ۷۷/۹درصد تلفات) و بر اساس شاخص "اثر کل" (کشندگی+ کاهش زادآوری)، به عنوان یک حشره ­کش مضر (گروه ۴) طبقه­ بندی شد. تیودیکارب همچنین از سمیت شدیدی روی مراحل نابالغ زنبور برخوردار بود و تفریخ تخم ­ها و زنده ­مانی لاروها را نسبت به شاهد به ترتیب ۹۵/۹ و ۸۲/۸ درصد کاهش داد. اثرات کشنده و زیرکشنده ایندوکساکارب در مقایسه با تیودیکارب کم­تر بود، به طوری که بیشترین تلفات و کاهش زادآوری ناشی از آن به ترتیب ۲۷/۳۴ و ۴۸/۷ درصد اندازه ­گیری شد و در گروه حشره ­کش­ های "نسبتا مضر" تا "کم­ ضرر" (گروه های ۲ تا ۳) قرار گرفت. تیودیکارب همچنین نسبت به ایندوکساکارب از ماندگاری بیش­تری روی بوته­ های پنبه برخوردار بود، به طوری که "اثر کل" آن تا ۲۲ روز پس از سم­پاشی، از ۲۵ درصد بیش­تر بود و بنابراین، در گروه حشره ­کش­ های "نیمه ­پایدار" (گروه ۳) طبقه ­بندی شد. در مقابل، اثر باقی مانده های ایندوکساکارب ده روز پس از سمپاشی به سطح بی­ ضرر رسید و به عنوان یک حشره کش "کم­ دوام" طبقه ­بندی شد. به منظور حفاظت بهتر از جمعیت زنبور H. hebetor در مزارع پنبه، توصیه می ­­شود که حشره­ کش­ تیودیکارب با یک حشره کش کم خطرتر جایگزین و بین سمپاشی با ایندوکساکارب و رهاسازی زنبور پارازیتوئید، حداقل یک فاصله­ زمانی ۱۰ روزه به عنوان "دوره­ انتظار" رعایت شود.

کلیدواژه ها:

اثرات کشنده ، اثر کل ، حشره کش ، حفاظت