ارزیابی وضعیت پسماندهای رها شده در محیط شهر بهبهان در سال ۱۴۰۲ براساس شاخص پاکیزگی محیط
محل انتشار: فصلنامه سلامت و محیط زیست، دوره: 18، شماره: 1
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 201
فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
این مقاله در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IJHE-18-1_007
تاریخ نمایه سازی: 1 تیر 1404
چکیده مقاله:
زمینه و هدف: پسماندهای رها شده یکی از آلودگی های متداول در محیط های شهری هستند که ناشی از رفتار شهروندان در عدم دفع صحیح پسماند است. هدف از انجام این مطالعه بررسی تراکم و ترکیب این نوع پسماند در شهر بهبهان و تفسیر وضعیت آلودگی با استفاده از شاخص اختصاصی است.
روش بررسی: در این مطالعه توصیفی-مقطعی تراکم پسماندهای رها شده و ترکیب اجزاء آنها در محیط شهر بهبهان به روش مشاهده بصری ارزیابی شد. نتایج بدست آمده از تراکم و ترکیب پسماندهای رها شده با استفاده از شاخص پاکیزگی محیط که یک تکنیک رتبه بندی محیطی از نظر شدت آلودگی به پسماندهای رها شده است تفسیر شدند.
یافته ها: نتایج نشان داد میزان تراکم پسماندهای رها شده در محیط های مورد مطالعه item/m۲ ۰/۰۱۱ تا item/m۲ ۰/۹۵۴ بود. میانگین تراکم پسماندهای رها شده در کاربری های تجاری، مسکونی، و تفریحی به ترتیب ۰/۸۰۹، ۰/۱۹۶، و item/m۲ ۰/۰۱۱ بود. فراوان ترین پسماند رها شده در محیط شهری ته سیگار بود که به طور میانگین ۶۱ درصد از کل پسماندهای رها شده را تشکیل می داد. شاخص پاکیزگی محیط برای محل های مورد مطالعه در دامنه ۰/۳۹ تا ۳۲/۵۶ محاسبه شد که نشان داد ۶۳/۶درصد از محل های مورد مطالعه در وضعیت پاکیزه و متوسط و ۳۶/۴ درصد در وضعیت کثیف بودند.
نتیجه گیری: با توجه به سهم چشمگیر ته سیگار در ترکیب پسماندهای رها شده در شهر بهبهان و همچنین تاثیر آن در افزایش شاخص پاکیزگی محیط، توجه به مدیریت کارآمد این پسماند ضروری است. بیش از یک سوم محل های ارزیابی شده بر اساس شاخص پاکیزگی محیط در بدترین شرایط یعنی رتبه "کثیف" بودند که نشان دهنده لزوم ارتقاء کارایی سیستم نظافت شهری است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
خدیجه دارابی
Department of Environmental Health Engineering, School of Health, Shiraz University of Medical Sciences, Shiraz, Iran
نوید علی نژاد
Department of Public Health, School of Health, Fasa University of Medical Sciences, Fasa, Iran
قاسم حسنی
Department of Environmental Health Engineering, School of Health, Yasuj University of Medical Sciences, Yasuj, Iran
احمد بدیعی نژاد
Department of Environmental Health Engineering, Behbahan Faculty of Medical Sciences, Behbahan, Iran
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
