بررسی شیوع سندرم تخمدان پلی کیستیک در استان همدان در سال ۱۴۰۰

مقدمه: سندرم تخمدان پلی کیستیک شایع ترین اختلال اندوکرین و علت اصلی ناباروری ناشی از نبود تخمک گذاری در زنان در سنین باروری است. اطلاعات محدودی درباره شیوع PCOS در جامعه وجود دارد. با توجه به اینکه تاکنون پژوهشی درباره شیوع این اختلال در استان همدان انجام نشده است، این پژوهش با هدف بررسی شیوع PCOS در زنان ۴۹-۱۵ ساله استان همدان انجام گردید. مواد و روش­ها: در مطالعه مقطعی (توصیفی-تحلیلی) حاضر، پرونده ۱۲۶۲ زن در سنین ۴۹-۱۵ سال که به بیمارستان آموزشی زنان فاطمیه مراجعه کرده بودند، به صورت سرشماری بررسی شد. متخصصان زنان تشخیص سندرم تخمدان پلی کیستیک از طریق گرفتن شرح حال و معاینه بر اساس وجود الیگومنوره و علائم بالینی هیپرآندروژنیسم شامل هیرسوتیسم، آکنه و ریزش موی با الگوی مردانه را ارزیابی کرده بودند و در پرونده پزشکی زنان ثبت شده بود. مقایسه متغیرهای کمی و کیفی میان دو گروه با و بدون سندرم تخمدان پلی کیستیک با استفاده از آزمون های تی تست و کای دو انجام گردید و تجزیه وتحلیل های آماری نیز با استفاده از SPSS vol.۱۶ انجام شد. یافته ­های پژوهش: در مطالعه حاضر از مجموع بیماران، ۴۴۶ زن مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک (۳۴/۳۵ درصد) شناسایی گردید. از این تعداد ۱۹۴ نفر (۵/۴۳ درصد) پرمویی، ۷۵ نفر (۸/۱۶ درصد) قاعدگی نامنظم و ۱۷۷ نفر (۷/۳۹ درصد) هر دو علائم را داشتند. بی نظمی در قاعدگی، میزان ناباروری، میانگین سطح تستوسترون سرم، شیوع هیپرلیپیدمیا، میانگین LDL و کلسترول کل سرم در گروه مبتلا به PCOS به طور معناداری بالاتر بود (۰.۰۵>P).. بحث و نتیجه گیری: با توجه به شیوع ۳۵ درصد سندرم تخمدان پلی کیستیک در استان همدان و تاثیر آن بر باروری و بهداشت عمومی زنان، مسئولان بهداشتی باید برنامه ریزی هایی برای کاهش این اختلال در جامعه انجام دهند.

کلیدواژه ها:

Prevalence ، Polycystic Ovary syndrome ، Hamadan ، Reproductive Age ، شیوع ، سندرم تخمدان پلی کیستیک ، همدان ، زنان سنین باروری