بررسی رابطه حمایت ادراک شده، خودکارآمدی و درگیری شناختی دانشجویان کارشناسی دانشگاه یزد

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه حمایت ادراک شده، خودکارآمدی و درگیری شناختی دانشجویان کارشناسی دانشگاه یزد بود. بدین منظور ۳۸۶ دانشجوی کارشناسی دانشگاه یزد (۱۸۵ دختر و ۲۰۱ پسر) با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای نسبی انتخاب شدند و پرسشنامه تجدید نظر شده دو عاملی فرایند یادگیری (R-LPQ-۲F) از کمبر، بیگز و لیونگ (۲۰۰۴)، پرسشنامه خودکارآمدی شرر و همکاران (۱۹۸۲) و پرسشنامه حمایت اجتماعی ادراک شده چند بعدی زیمت و همکاران (۱۹۸۸) را تکمیل کردند. داده ها با روش های آماری تحلیل رگرسیون چندگانه و آزمون همبستگی پیرسون تحلیل شدند. همچنین مدل ارزیابی شده با استفاده از تحلیل مسیر از شاخص های برازندگی خوبی برخوردار بود. یافته ها نشان دادند که حمایت ادراک شده با درگیری شناختی عمیق رابطه مثبت دارد ولی با درگیری شناختی سطحی رابطه معنی داری ندارد. همچنین خودکارآمدی با درگیری شناختی عمیق رابطه مثبت و با درگیری شناختی سطحی رابطه منفی دارد. درگیری شناختی عمیق و سطحی توسط خودکارآمدی پیش بینی می شود ولی حمایت ادراک شده اثر معناداری در پیش بینی درگیری شناختی عمیق و سطحی ندارد. نتایج مدل تحلیل مسیر نشان داد که حمایت ادراک شده با واسطه گری خودکارآمدی، درگیری شناختی عمیق و سطحی را پیش بینی می کند.

کلیدواژه ها:

درگیری شناختی عمیق ، درگیری شناختی سطحی ، خودکارآمدی ، حمایت ادراک شده.