بررسی اهمیت و ارتقاء کیفیت عملکرد آموزشی و تربیتی دبیران در نهج البلاغه

معلمی کرامتی عظیم و تحفه ای آسمانی است که خداوند به انسان عنایت کرده است. از زلال وجود معلم، نهال های تشنه دانش، در کویر جهل سیراب می شوند و در سایه سار اندیشه های سبزش جوانه می زنند و به سوی نور قد می کشند و فضای پیرامونشان را صفا و روشنی می بخشند. جامعه بدون معلم، جامعه بدون خوبی ها، زیبایی ها و روشنایی هاست. معلم به عنوان یکی از عوامل موثر در تعلیم و تربیت است. اما امروزه نقش تربیتی معلمان کم رنگ شده و بیش از تربیت، تعلیم و دادن اطلاعات به شاگردان مورد توجه معلمان قرار گرفته است. از آنجا که کاملترین و با ارزشترین منبع تربیت انسان، قرآن و بعد از آن نهج البلاغه است، لذا این پژوهش با هدف بررسی اهمیت و ارتقاء کیفیت عملکرد آموزشی و تربیتی دبیران در نهج البلاغه انجام شده است. برای این منظور با استفاده از روش کتابخانه ای، از طریق مراجعه به قرآن و نهج البلاغه و سایر کتاب های مرتبط در این زمینه، اطلاعاتی جمع آوری گردیده و با شیوه توصیفی - تحلیلی، ویژگی های معلم و نقش معلم بررسی شد. نتایج حاصل از این بررسی، بیانگر آن است که از دید قرآن و نهج البلاغه، معلم باید دارای ویژگی هایی همانند پیامبران باشد، تا بتواند تربیت دینی- اخلاقی کند، از جمله این ویژگی ها: توکل، صبر، گذشت، اخلاص، مهربانی، تواضع و فروتنی، صداقت، داشتن علم و عمل به آن و ... می باشد.

کلیدواژه ها:

نهج البلاغه ، دبیران ، عملکرد آموزشی ، آیات و روایات