ضرورت مشارکت مدیریت شهری در کاهش آسیب ها و تنش های ناشی از زندگی شهری و رضایت شهروندان

مشارکتی فرآیندی داوطبانه و خودجوش است که باعث درگیری گروه های مختلف شهروندی برای حل مسائل و مشکلات صورت می گیرد. مشارکت شهروندان ضمن آنکه میتواند باعث افزایش احتمال موفقیت طرحها و پروژه های شهری گردد، میتواند عامل موثری در ارتقای کیفیت زندگی در محیط های شهری باشد. یکی از موفقیت آمیزترین الگوها در زمینه مدیریت شهری، در واقع یک سیستم مدیریت شهری به شکل مشارکتی می باشد، که سه نهاد جامعه مدنی، بخش خصوصی و دولت در تمامی تصمیم گیری های مربوطه مشارکت می کنند. این الگو، با معیارهایی چون مشارکت، شفافیت، پاسخگویی، تصمیم گیری، عدالت، نظارت و اثربخشی و جهت گیری توافقی که بر بینش راهبردی و تمرکز زدایی تاکید دارد به عنوان اثربخش ترین، کم هزینه ترین و پایدار ترین شیوه اعمال مدیریت نظام پیچیده و چند سطحی امروزه شهرها، مطرح شده است. بسیاری از شهروندان خود را تنها مصرف کنندگانی در نظر می گیرند که از خدمات عمومی، مطابق میل خود بهره می گیرند حال آن که بسیاری نیز در تصمیم گیری های شهری مشارکت می کنند و از این طریق، حس تعلق به شهر را در خود افزایش می دهند. بدیهی است که واکنش مردم نسبت به دریافت خدمات شهری، بسته به نقش آن ها به عنوان مصرف کننده، شهروند یا ذی نفع متفاوت است چرا که هر یک از این گروه ها برای بهره وری حداکثری خود تلاش می کنند. مصرف کننده ها، کاربران مستقیم یا غیرمستقیم خدمات عمومی شهرها به شمار می روند که به سهم خود می توانند اثراتی کوتاه یا درازمدت بر این خدمات بر جای بگذارند.

کلیدواژه ها:

خدمات شهری ، مدیریت شهری ، مشارکت ویژه