تاثیر آموزش های مبتنی بر رویکرد ساختن گرا بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

هدف این تحقیق بررسی تاثیر آموزش های مبتنی بر رویکرد ساختن گرا بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان بود. رویکرد ساختن گرا به عنوان یکی از روش های نوین آموزشی، بر یادگیری فعال و مشارکتی تاکید دارد و دانش آموزان را به عنوان عاملان اصلی یادگیری در فرآیند آموزش در نظر می گیرد. این تحقیق با استفاده از روش توصیفی و کیفی و تحلیل داده های کتابخانه ای انجام گرفت و مقالات معتبر و منابع علمی از پایگاه های مختلف علمی مورد استفاده قرار گرفت. به منظور ارزیابی تاثیر این رویکرد بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان، تمرکز اصلی بر روی چند جنبه مهم از جمله تقویت تفکر انتقادی، ارتقای مهارت های حل مسئله و افزایش انگیزش تحصیلی دانش آموزان بود. نتایج تحقیق نشان داد که استفاده از رویکرد ساختن گرا باعث افزایش مشارکت دانش آموزان در کلاس درس، تقویت درک عمیق تر از مفاهیم درسی، و بهبود مهارت های اجتماعی در محیط های آموزشی می شود. این رویکرد با تقویت انگیزه تحصیلی، دانش آموزان را ترغیب به یادگیری مستقل و جستجوگر می کند. همچنین، در این تحقیق تاکید شد که با استفاده از روش های آموزشی فعال مانند یادگیری تعاونی، حل مسئله و استفاده از فناوری های نوین آموزشی، می توان فرآیند یادگیری را جذاب تر و موثرتر کرد. در نهایت، نتیجه گیری این تحقیق بر این نکته تاکید داشت که رویکرد ساختن گرا به طور موثر می تواند در بهبود پیشرفت تحصیلی دانش آموزان نقش داشته باشد. بنابراین، پیشنهاد می شود که این رویکرد به طور گسترده تری در مدارس و کلاس های آموزشی به کار گرفته شود تا موجب ارتقای کیفیت آموزشی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان گردد.

کلیدواژه ها:

رویکرد ساختن گرا ، پیشرفت تحصیلی ، یادگیری مشارکتی ، انگیزه تحصیلی