بررسی و مروری بر تاثیرات مدل های دوره ای برسرعت و قدرت

تقسیم اهداف آموزشی به مراحل متوالی برای دستیابی به انطباق های مورفولوژیکی (مرحله هیپرتروفی) و انطباق های عصبی (فازهای قدرت و سرعت) به عنوان دوره ای کردن سرعت-قدرت (spp) شناخته می شود. این مراحل در متغیرهای برنامه (حجم، شدت و نوع تمرین) و در پی پیشرفت تدریجی شدت و کاهش مداوم حجم، به شدت اوج (فاز اوج دهی) متفاوت تبدیل می شوند. استراتژی های دوره ای با نوسان، این متغیرهای برنامه را در یک چرخه دو هفته ای، هفتگی یا روزانه تغییر می دهند. بررسی های زیر تاثیرات مدل های مختلف دوره ای کوتاه مدت را بر قدرت و سرعت-سرعت با توجه به سطوح عملکرد گوناگون و ورزشکاران رقابتی در رشته های مختلف مورد مطالعه قرار می دهد که از یک مدل خاص در شرایط خارج از فصل، پیش از فصل و درون فصل استفاده می کند. در اکثر تحقیقات دوره ای، به وضوح مشخص است که جلسات استقامت-قدرت از طریق تکرارهای خاص (تکرار ۱۵-۱۲) توصیف می شوند که هیپرتروفی عضلانی را در افرادی با سطح کارآیی پایین تحریک می کند. به طور مشخص، زمان بررسی افراد با تمرینات کم، شامل مطالعات زیادی است که جلسات اصلی هیپرتروفی را با جلسات قدرت/سرعت سنگین ترکیب کرده اند. تحقیقات، نشان دهنده دستاوردهای معنادار آماری یا برابر در قدرت حداکثر برای دوره ای کردن نوسانی روزانه در مقایسه با SPP در افرادی با سطح کارآیی متوسط تا پایین است. متاآنالیزها و نتایج وزنه برداران، بازیکنان فوتبال و پرتابگران، ضرورت استفاده مداوم را تایید می کند: ۱) بهبود قدرت حداکثر در طول مدت خارج از فصل و داخل فصل در فوتبال ، ۲) دستیابی به کارایی اوج در حداکثر قدرت و سرعت پرش عمودی در طول دو میدانی با مانع و ۳) پیشرفت در هیپرتروفی و قدرت در ورزشکاران پیشرفته. یافته ها نشان دهنده این است که برای به حداکثر رساندن سرعت-قدرت در کوتاه مدت (اوج دهی)، ورزشکاران ممتاز باید تمرین قدرت-سرعت را دو بار در هفته انجام دهند.

کلیدواژه ها:

سرعت ، قدرت ، تمرینات پلیمتریک ، دوره ای کوتاه مدت ، هیپرتروفی