مطالعه ای بر نقش تاثیرات فرهنگی و عوامل اجتماعی-اقتصادی بر روش های فرزندپروری و پیامدهای آن ها بر سلامت روان کودکان در ایران

این مقاله مروری به بررسی تاثیرات فرهنگی و عوامل اجتماعی-اقتصادی بر روش های فرزندپروری و پیامدهای آن ها بر سلامت روان کودکان در ایران می پردازد. یافته های تحلیل شده از مطالعات داخلی نشان می دهند که هنجارهای فرهنگی جمع گرایانه، حمایت بیش ازحد والدین، نقش های جنسیتی سنتی، و سبک های فرزندپروری اقتدارگرایانه در تعامل با عوامل اجتماعی-اقتصادی، از جمله وضعیت تحصیلی و اشتغال والدین، سطح درآمد و جایگاه اجتماعی درک شده، تاثیر چشمگیری بر سلامت روان کودکان دارند. وضعیت اجتماعی-اقتصادی پایین تر با افزایش اختلالات روانی از قبیل اضطراب، افسردگی و مشکلات رفتاری در کودکان همراه است. همچنین، سبک های فرزندپروری مقتدرانه با بهبود سلامت روانی، و سبک های سهل گیرانه و اقتدارگرایانه با افزایش مشکلات روانی ارتباط دارند. تفاوت های جنسیتی نیز در پیامدهای سلامت روان مشهود بوده و بر ضرورت سیاست گذاری های حساس به جنس و فرهنگ تاکید دارند. نتایج نشان می دهند که مداخلاتی نظیر آموزش مهارت های خانوادگی، ارتقای سواد سلامت روان، و کاهش نابرابری های اجتماعی-اقتصادی، می توانند نقش مهمی در بهبود سلامت روان کودکان ایفا کنند. این مقاله بر اهمیت تحلیل زمینه مند تعامل فرهنگ و ساختار اجتماعی در سیاست گذاری های بهداشت روان کودک در ایران تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

فرزندپروری ، سلامت روان کودک ، عوامل فرهنگی ، وضعیت اجتماعی-اقتصادی ، سبک های فرزندپروری