بررسی نقش نمادهای شهری در طراحی فضاهای فرهنگی و ارایه ی راهکار های افزایش حضورپذیری مراجعه کنندگان

نمادها و نشانه های شهری، به عنوان عناصر فرهنگی و هویتی، نقش مهمی در شکل گیری ادراک شهروندان از فضاهای عمومی دارند و می توانند به ابزارهایی موثر در طراحی فضاهای فرهنگی تبدیل شوند. این نمادها، با بازنمایی روایت های تاریخی، اجتماعی و محلی، به تقویت حس تعلق و افزایش کیفیت تجربه فضایی مراجعه کنندگان کمک می کنند. فضاهای فرهنگی، زمانی بیشترین تاثیرگذاری را خواهند داشت که در طراحی آن ها از نشانه های شهری با بار معنایی مشخص استفاده شود؛ عناصری همچون نورپردازی معنادار، مجسمه های شهری، گرافیک محیطی، و فرم های معماری بومی می توانند نقشی کلیدی در افزایش حضورپذیری کاربران ایفا کنند.این پژوهش با رویکردی کیفی و با استفاده از تحلیل محتوای منابع علمی منتشرشده در سال های ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۵ انجام شده و هدف آن، شناسایی کارکردهای نمادهای شهری در طراحی فضاهای فرهنگی و ارائه راهکارهایی برای ارتقاء میزان تعامل و حضور کاربران در این فضاهاست. داده ها از طریق بررسی مطالعات موردی، تحلیل نظریه های مرتبط با طراحی شهری و مرور ادبیات تخصصی گردآوری و تحلیل شده اند.نتایج تحقیق نشان می دهد که ادغام عناصر نمادین با طراحی زمینه گرا، مشارکت شهروندان در فرآیند طراحی، توجه به تنوع فرهنگی و بهره گیری از فناوری های نوین می تواند نقش مهمی در ایجاد فضاهای فرهنگی معنادار و جذاب ایفا کند. بر این اساس، راهکارهایی چون تقویت بازنمایی هویت محلی، استفاده از زبان بصری مشترک، و خلق تجربیات فضایی مشترک پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

نماد های شهری ، طراحی ، فضاهای فرهنگی ، حضورپذیری ، مراجعه کنندگان