بررسی مدیریت پسماندهای عمرانی و نخاله های ساختمانی در ایران و جهان

با گسترش روزافزون شهرنشینی، افزایش ساخت وسازهای شهری و نوسازی بافت های فرسوده، مدیریت پسماندهای ساختمانی به یکی از چالش های جدی زیست محیطی و شهری تبدیل شده است. این مقاله به بررسی وضعیت تولید، ترکیب و مدیریت نخاله های ساختمانی در ایران و کشورهای مختلف جهان می پردازد و نقش فناوری های نوین در بهینه سازی این فرایند را تحلیل می کند. روش تحقیق شامل مرور منابع معتبر، تحلیل داده های آماری و مقایسه تطبیقی میان کشورهاست. یافته ها نشان می دهند که ایران علی رغم پتانسیل بالای بازیافت نخاله ها، در این زمینه با موانعی نظیر ضعف در اجرای قوانین، کمبود زیرساخت های تخصصی، نبود آگاهی عمومی و انگیزه اقتصادی روبه روست. در مقابل، کشورهای توسعه یافته با استفاده از فناوری هایی نظیر هوش مصنوعی، رباتیک، اینترنت اشیا و مصالح نوین بازیافتی، به دستاوردهای قابل توجهی در کاهش نخاله های دفنی و ارتقای بازیافت دست یافته اند. در این مقاله، همچنین به ابعاد فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی مدیریت پسماندهای ساختمانی پرداخته شده و راهکارهایی همچون اصلاح قوانین، فرهنگ سازی، آموزش عمومی و حمایت از نوآوری های فناورانه برای بهبود وضعیت فعلی در ایران ارائه شده است. نتایج حاصل، اهمیت یک رویکرد جامع، چندبعدی و فناور محور را در مواجهه با این چالش زیست محیطی نشان می دهد.

کلیدواژه ها:

پسماندهای ساختمانی ، بازیافت ، مدیریت پسماند ، فناوری های نوین ، توسعه پایدار