بررسی اثرات زیست محیطی آفت کش های مورد استفاده در مزارع کلزا(Brassica napus L.) ، چغندر قند(Beta vulgaris L.) و سیب زمینی (Solanum tuberosum L.)شهرستان علی آباد کتول استان گلستان با استفاده از شاخص EIQ

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 156

فایل این مقاله در 30 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_AGRY-17-1_004

تاریخ نمایه سازی: 17 خرداد 1404

چکیده مقاله:

شاخص تاثیر زیست محیطی (EIQ) می­تواند میزان خطر سموم مختلف کشاورزی را نشان دهد. این مطالعه به بررسی اثرات زیست­محیطی آفت­کش­های مورد استفاده در ۲۱ مزرعه کلزا(Brassica napus L.) ، ، شش مزرعه سیب­زمینی(Solanum tuberosum L.) و پنج مزرعه چغندرقند  (Beta vulgaris L.)در شهرستان علی آباد کتول (استان گلستان) در سال زراعی ۱۴۰۱-۱۴۰۰ انجام شد. اطلاعات مربوط به سم پاشی آفت­کش­ها، مزارع، تناوب­ زراعی و عملکرد محصول با پایش مستمر و مصاحبه چهره به چهره از کشاورزان جمع­آوری شد. مقدار اثر محیط زیستی سموم در واحد هکتار (EIQ-FUR)، از حاصل ضرب مقدار EIQ آن­ها در مقدار ماده موثره و مقدار مصرف در واحد هکتار به دست آمد. در نهایت، نقشه طبقه­بندی میزان آسیب محیط زیستی مزارع تهیه گردید. در میان آفت­کش­های مصرف شده، بیش­ترین میزان آسیب به کارگر مزرعه در گروه علف کش­ها متعلق به گراماکسون، در گروه حشره­کش­ها مربوط به فوزالن، کلرپیریفوس و تیاکلوپراید و در گروه قارچ کش­ها به مانکوزب، سایپروکونازول + کاربندازیم و تبوکونازول تعلق گرفت. همچنین قارچ کش­های تبوکونازول، سایپروکونازول + کاربندازیم و تیوفانات متیل در مقایسه با گروه آفت­کشی علف کش و حشره­کش، آسیب بیش­تری بر جزء مصرف­کنندگان و خطر آب شویی در محیط زیست نشان دادند. بررسی آفت­کش­های مصرفی و آسیب بر اجزای بوم­شناختی، دو حشره­کش دیازینون و کلرپیریفوس را به­عنوان خطرناک­ترین آفت­کش­ها برای موجودات محیط زیست معرفی کرد. بررسی نقشه ها نشان داد که اکثر مزارع کلزا و چغندرقند در طبقه آسیب کم و خیلی کم قرار گرفته­اند، درحالی که مزارع سیب­زمینی در طبقه آسیب محیط زیستی متوسط و زیاد قرار دارند. به عبارتی، اثر زیست­محیطی و آلودگی ناشی از کشت سیب­زمینی بیش­تر از دو محصول دیگر بود.

کلیدواژه ها:

نویسندگان

زهرا دیلم

گروه زراعت، دانشکده تولید گیاهی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران

حسین کاظمی

گروه زراعت، دانشکده تولید گیاهی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران

مارال نیازمرادی

گروه زراعت، دانشکده تولید گیاهی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران

جاوید قرخلو

گروه زراعت، دانشکده تولید گیاهی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
  • Arefi, R., Soltani, A., & Ajam Noroozi, H. (۲۰۱۷). Environmental ...
  • Balali, H., & Mohammadi, M. (۲۰۱۹). Investigating the economic behavior ...
  • Bues, R., Bussières, P., Dadomo, M., Dumas, Y., Garcia-Pomar, M.I., ...
  • Gunier, R.B., Harnly, M.E., Reynolds, P., Hertz, A., & Von ...
  • Kovach, J., Petzoldt, C., Degni, J., & Tette, J. (۱۹۹۲). ...
  • Prasopsuk, J., Promkhambut, A., Laohasiriwong, S., & Boonthai Iwai, CH. ...
  • Ramezani, M. K. (۲۰۱۳). Fate of pesticides and their risks ...
  • نمایش کامل مراجع