نقش روابط عاطفی مثبت در کلاس درس بر رشد خودپنداره تحصیلی
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 85
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ESPE01_1898
تاریخ نمایه سازی: 17 خرداد 1404
چکیده مقاله:
روابط عاطفی مثبت در محیط کلاس درس به عنوان یکی از ارکان اساسی نظام آموزشی اثرگذار شناخته می شود. این روابط که بر پایه احترام متقابل، اعتماد و درک عمیق شکل می گیرد، تاثیر بسزایی در شکل گیری خودپنداره تحصیلی یادگیرندگان دارد. خودپنداره تحصیلی به عنوان ادراک و باور فرد درباره توانایی ها و قابلیت های یادگیری خود، نقش تعیین کننده ای در عملکرد و پیشرفت تحصیلی ایفا می کند.فضای عاطفی مثبت در کلاس درس از طریق مکانیسم های روانی-اجتماعی متعددی بر رشد خودپنداره تاثیر می گذارد. در چنین محیطی، معلم با ارائه بازخوردهای سازنده و هدفمند، به دانش آموزان کمک می کند تا تصویر واقع بینانه تری از توانایی های خود کسب کنند. این بازخوردها زمانی موثرتر واقع می شوند که بر فرآیند یادگیری متمرکز باشند تا صرفا بر نتایج و محصول نهایی. تعاملات حمایتی معلم موجب می شود دانش آموزان احساس امنیت روانی بیشتری در محیط یادگیری تجربه کنند. این احساس امنیت، زمینه را برای ریسک پذیری آموزشی و جست وجوی چالش های جدید فراهم می سازد. دانش آموزانی که از حمایت عاطفی معلم خود برخوردارند، باورهای محدودکننده کمتری درباره توانایی های خود دارند و شکست های تحصیلی را به عنوان بخشی طبیعی از فرآیند یادگیری می پذیرند.یکی از مهم ترین تاثیرات روابط عاطفی مثبت، تقویت احساس شایستگی در یادگیرندگان است. وقتی معلمان به شیوه ای حساس و پاسخگو با دانش آموزان تعامل می کنند، به تدریج این باور در آن ها شکل می گیرد که قادر به مدیریت و غلبه بر چالش های تحصیلی هستند. این احساس شایستگی، هسته مرکزی خودپنداره تحصیلی مثبت را تشکیل می دهد.در محیط های آموزشی که روابط عاطفی مثبت حاکم است، دانش آموزان ارزشمندی خود را به عنوان یادگیرنده باور دارند. این باور از طریق تعاملات روزمره و تجربیات موفقیت آمیز تقویت می شود. معلمانی که به تفاوت های فردی احترام می گذارند و برای همه دانش آموزان فرصت های برابر موفقیت ایجاد می کنند، به شکل گیری خودپنداره تحصیلی سالم تر کمک می کنند.نکته حائز اهمیت این است که تاثیر روابط عاطفی مثبت بر خودپنداره تحصیلی در بلندمدت آشکار می شود. دانش آموزانی که در محیط های حمایتی تحصیل می کنند، حتی پس از ترک آن محیط آموزشی نیز از مزایای خودپنداره تحصیلی مثبت بهره مند می شوند. این امر اهمیت ایجاد روابط پایدار و معنادار در محیط های آموزشی را بیش از پیش آشکار می سازد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
آزاده انفراد
دانش آموخته ی کارشناسی دبیری ریاضی ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز
علی عرفانی
دانش آموخته ی کارشناسی برق ، دانشگاه تبریز
سمیه باقرپورگرده رش
دانش آموخته ی کارشناسی ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور سقز
رحمان صدیق
دانش آموخته ی کارشناسی آموزش ابتدایی ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد میاندوآب