بررسی نقش میانجی تنظیم هیجان در رابطه بین طرحواره های ناسازگار اولیه و ولع به غذا در بزرگسالان دارای اضافه وزن شهر کرج

هدف از انجام این پژوهش بررسی نقش میانجی تنظیم هیجان در رابطه بین طرحواره های ناسازگار اولیه و ولع به غذا در بزرگسالان دارای اضافه وزن بوده است. پژوهش حاضر از نوع توصیفی-همبستگی و جامعه آماری تحقیق حاضر، کلیه بزرگسالان شهر کرج می باشند که به صورت غیرتصادفی و در دسترس، تعداد ۲۰۰ نفر نمونه انتخاب شده است. سپس آزمودنی ها به پرسشنامه های، تنظیم هیجان گراس (۲۰۰۳)، ولع به غذا_صفت سپدا بنیتو و همکاران (۲۰۰۰) و پرسشنامه طرحواره های ناسازگار اولیه یانگ (۱۹۹۸) فرم کوتاه، پاسخ دادند. سپس داده های آزمون با روش ضریب همبستگی پیرسون، آزمون کولموگروف-اسمیرنوف، برازش مدل، تحلیل مسیر، نرم افزار SPSS، روش بوت استراپ، و رگرسیون مورد تحلیل و بررسی قرار گرفتند. بر اساس نتایج بدست آمده رابطه بین تنظیم هیجان با ولع به غذا منفی بوده و در سطح آلفای ۰۱/۰ معنی دار است (۰۱/۰>p)، نتیجه گرفته می شود میان تنظیم هیجان و ولع به غذا در بزرگسالان دارای اضافه وزن ارتباط وجود دارد، همچنین رابطه بین طرحواره های ناسازگار اولیه با ولع به غذا مثبت بوده و در سطح آلفای ۰۵/۰ معنی دار است (۰۵/۰>p)، نتیجه گرفته می شود میان طرحواره های ناسازگار اولیه و ولع به غذا نیز در بزرگسالان دارای اضافه وزن ارتباط وجود دارد، همچنین تاثیر غیرمستقیم طرحواره های ناسازگار اولیه بر ولع به غذا از طریق متغیر میانجی تنظیم هیجان، در سطح آلفای ۰۵/۰ معنی دار است (۰۵/۰>p).

کلیدواژه ها:

تنظیم هیجان ، طرحواره های ناسازگار اولیه ، ولع به غذا ، اضافه وزن.