وارسی مقدماتی اثربخشی روان درمانی بین فردی کوتاه شده ارتقایافته در کاهش نشانه های افسردگی و مشکلات بین فردی زنان باردار

اهداف: بارداری و انتقال به نقش والدینی، تغییرات روانی و اجتماعی اساسی را در مادر موجب می شود که گاه با علائم افسردگی همراه است. همچنین در طول بارداری، غالبا اختلاف های بین فردی نیز به طور برجسته ظاهر می شوند و این اختلافات، نقش مهمی در ناراحتی های روانی آنها دارد. بر این اساس، هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی روان درمانی بین فردی کوتاه شده ارتقایافته در کاهش نشانه های افسردگی و مشکلات بین فردی زنان باردار بوده است. مواد و روش ها: پژوهش حاضر از نوع شبه تجربی بوده است. جامعه آماری پژوهش حاضر، کلیه زنان باردار مراجعه کننده به مراکز بهداشتی درمانی شهرستان گناباد بودند. درمجموع ۱۹ نفر که دارای نشانگان افسردگی بودند، انتخاب و در دو گروه آزمایش (۹ نفر) و کنترل (۱۰ نفر) جایگزین شدند. ابتدا تمامی نمونه ها پرسشنامه افسردگی بک، مقیاس افسردگی پرسشنامه افسردگی، اضطراب، استرس (DASS-۱۲) و پرسشنامه مشکلات بین فردی را تکمیل کردند. در موردگروه آزمایش روان درمانی بین فردی کوتاه شده ارتقایافته (Enhanced IPT-B) به مدت ۹ جلسه به کار گرفته شد و گروه کنترل مراقبت های معمول بارداری را دریافت کردند. در انتها مجددا آزمون های یادشده اجرا شد و سپس داده ها با نرم افزار SPSS ۲۰ و بر اساس آزمون t مستقل مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها:t مشاهده شده ناشی از مقایسه میانگین تفاضل نمرات پیش - پس آزمون دو گروه آزمایش و کنترل در نشانگان افسردگی و برخی از مشکلات بین فردی (خرده مقیاس صراحت و مردم آمیزی و نمره کل مشکلات بین فردی) نشانگر تفاوت معنادار (۰۵/۰>P) نمرات دو گروه بوده است. نتیجه گیری: روان درمانی بین فردی کوتاه شده ارتقایافته باعث کاهش نشانه های افسردگی و برخی مشکلات بین فردی زنان باردار گردیده است. بدین خاطر می توان به زمینه به کارگیری این نوع درمان، با رعایت احتیاط های بالینی در شرایط فرهنگی ایران، اشاره نمود.

کلیدواژه ها:

روان درمانی بین فردی کوتاه شده ارتقایافته ، افسردگی دوران بارداری ، مشکلات بین فردی.